یعنی چه
واژه قاذف در لغت به معنای پرتابکننده، اندازنده یا سنگانداز است. اما در اصطلاح فقهی و حقوقی، به کسی اطلاق میشود که نسبتِ ناروای ناموسی (مشخصاً زنا یا لواط) به شخص دیگری وارد کند که در قانون برای این عمل مجازات تعیین شده است.
تلفظ
این کلمه به صورت قاذِف (Qātef) تلفظ میشود که حرف «ذ» دارای مخرج تلفظ عربی و مکسور است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، پاسخ این واژه با توجه به تعداد حروف معمولاً خود «قاذف» (۴ حرف)، «تهمتزننده» یا «افتراکننده» است.
به انگلیسی
در متون حقوقی و انگلیسی برای بیان مفهوم قاذف از واژگانی چون Slanderer (تفتینکننده/افترا زننده) یا عبارت اصطلاحی Accuser of adultery استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و اسم فاعل از ریشه (قذف) است و در زبان عربی نیز به همین صورت به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل دشنامدهنده، نسبتدهنده ناروا، افتراکننده و در معنای مادی آن پرتابکننده و سنگانداز است.
نماد چیست
کلمه قاذف صرفاً یک واژه لغوی، فقهی و حقوقی است و در ادبیات، نمادگری یا اسطورهشناسی مابه ازای نمادین مشخصی ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل قاذف
واژه «قاذف» از ریشه عربی قذف به معنای پرتاب کردن گرفته شده است. این کلمه در طول زمان علاوه بر معنای فیزیکی و مادی خود (یعنی کسی که چیزی را پرتاب میکند)، یک کاربرد بسیار جدی و تخصصی در فقه اسلامی و حقوق کیفری پیدا کرده است.
در اصطلاح حقوقی، قاذف به فردی گفته میشود که با الفاظی صریح، تهمت ناموسی (مانند زنا یا لواط) به شخص پاکدامنی بزند. این عمل در حقوق اسلامی جرمانگاری شده و به آن «قذف» میگویند که مجازات مشخصی (حد قذف) دارد. فردی که مورد این تهمت قرار گرفته نیز «مقذوف» نامیده میشود.
در قرآن کریم گرچه خود واژه قاذف به صورت اسم فاعل مفرد نیامده، اما مشتقات فعلی آن هم در معنای پرتاب کردن و افکندن (مانند افکندن وحشت در دلها یا انداختن صندوق حضرت موسی به دریا) و هم در مفاهیم اخلاقی و حقوقی به کار رفته است.