یعنی چه
در علم آناتومی (کالبدشناسی)، به مجموعه هشت استخوان کوچک و کوتاه گفته میشود که در دو ردیف چهارتایی (نزدیک و دور) بین استخوانهای ساعد و استخوانهای کف دست قرار گرفتهاند و به مچ دست انعطافپذیری و قدرت حرکت میدهند.
تلفظ
این عبارت به صورت روان و با کسر اضافه بین کلمات (اُستخوانهایِ مُچِ دَسْت) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، پاسخ این پرسش بر اساس تعداد حروف خواسته شده میتواند خود عبارت یا معادلهای آن باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی و اصطلاحات پزشکی بینالمللی، به این استخوانها Carpal bones یا به طور کلی Carpus میگویند که از ریشه یونانی به معنی مچ مشتق شده است.
به عربی
در زبان عربی و متون طب سنتی، از این واژه با عنوان عظام الرسغ یاد میشود که عظام به معنی استخوانها و رسغ به معنی مچ است.
به فارسی
عبارتهای مترادف فارسی آن شامل استخوانچههای مچ دست، کارپال و در ساختار اسکلتی به عنوان بخشی از استخوانبندی دست شناخته میشود.
نماد چیست
این عبارت یک اصطلاح تخصصی آناتومیک است و نمادگرایی مستقل اسطورهای ندارد؛ اما در مفهوم عام، مچ دست نماد مهارت حرکتی، توانایی اتصال و کنترل نیروی دست به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل استخوان های مچ دست
استخوانهای مچ دست شامل هشت استخوانچه کوچک و کاربردی در بدن انسان هستند که به صورت دو ردیف منظم چهارگانه در ناحیه مچ قرار گرفتهاند. این استخوانها واسطه و رابط حرکتی میان استخوانهای بلند ساعد (زند زبرین و زیرین) و استخوانهای پنجگانه کف دست (متاکارپ) هستند.
وجود این ساختار استخوانی ظریف و مفصلهای متعددی که میان آنها شکل میگیرد، به انسان اجازه میدهد تا مچ دست خود را در جهات مختلف بچرخاند و کارهای دقیق و ظریف روزمره را انجام دهد. در اصطلاح پزشکی به این مجموعه استخوانها «کارپال» و در زبان عربی «عظام الرسغ» میگویند.