یعنی چه
مخربة در لغت به معنای ویرانکننده، ناآبادکننده و آسیبرسان است که به عنوان صفت مؤنث به کار میرود. همچنین در متون کهن لغوی و واژهنامههای معتبری چون دهخدا، به معنای شتر مادهای که پایش برای دوشیدن بسته نشده (ناقه بیقید) و کندوی عسل تهی و خالی نیز آمده است.
تلفظ
این واژه به صورت مُخرِبَه تلفظ میشود؛ ریشه آن عربی بوده و در قالب اسم فاعل مؤنث از باب افعال در زبان فارسی به کار میرود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، واژه پنج حرفی مخربة به عنوان معادل دقیق کلماتی نظیر ویرانکننده، آسیبرسان یا نابودکننده مؤنث کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم مخربة از واژگانی استفاده میشود که بار معنایی ویرانگری، خسارتباری و نابودکنندگی شدید را به همراه دارند.
به فارسی
در زبان فارسی شیوا میتوان از واژههایی مانند ویرانگر، تخریبگر، بنیانکن و نابودکننده به عنوان جایگزین مستقیم و معادل دقیق این کلمه استفاده کرد.
نماد چیست
از نظر نشانهشناسی عمومی، مفهوم مخربة با نمادهایی چون علامت خطر (جمجمه و دو استخوان متقاطع)، رنگ قرمز تند و علائم بصری نشاندهنده آوار، زلزله یا فروپاشی نمایش داده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل مخربة
واژه «مخربة» صفت مؤنثی با ریشه عربی (خ ر ب) است که وارد زبان فارسی شده و در وهله اول معنای ویرانکننده، آسیبرسان و نابودکننده را به ذهن متبادر میسازد. این واژه در باب افعال به صورت اسم فاعل ساخته شده و در زبان فارسی کاربردی توصیفی برای پدیدهها، ابزارها و نیروهای ویرانگر دارد.
از دیدگاه لغتنامههای کهن مانند دهخدا و منتهیالارب، این کلمه کاربردهای خاص و قدیمیتری نیز داشته است؛ از جمله اشاره به شتر مادهای که برای دوشیدن پای او را نمیبندند یا کندوی عسلی که کاملاً خالی و تهی شده است. این معانی لایههای عمیقتر و تاریخی کاربرد واژه را در متون کلاسیک نشان میدهند.
اگرچه خود واژه «مخربة» عینا در قرآن کریم نیامده، اما مشتقات همخانواده آن مانند فعل «یُخْرِبُونَ» (در آیه ۲ سوره حشر) به کار رفتهاند که همگی بر مفهوم ویرانگری و ناآبادانی دلالت دارند. امروزه در جداول و متون ادبی، این واژه نمادی از تخریب، آوار و خطرات بزرگ به شمار میآید.