تواطؤ یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل تواطؤ

واژه «تواطؤ» یک اصطلاح ریشه‌دار عربی از ماده «و ط ء» است که وارد زبان و ادبیات فارسی شده و در معنای اصلی خود به توافق، سازش و هم‌داستان شدن دو یا چند نفر اشاره دارد. این کلمه در بستر‌های حقوقی و اجتماعی معمولاً بار معنایی منفی شبیه به «تبانی» یا «توطئه پنهانی» به خود می‌گیرد، اما در لغت به معنای هر نوع هماهنگی و همسویی است. چنان‌که در قرآن کریم نیز ریشه آن برای هماهنگ ساختن و مطابقت دادن ماه‌های حرام توسط مشرکان به کار رفته است.

از سوی دیگر، تواطؤ در علم منطق و فلسفه کاربردی کاملاً متمایز و تخصصی دارد؛ در این علم، به مفهوم کلی که بر تمام مصادیق و زیرمجموعه‌های خود به شکل یکنواخت و بدون شدت و ضعف صدق کند، «متواطی» می‌گویند. نمادهای تصویری مدرن این واژه اغلب به صورت دست‌های پنهان یا پچ‌پچ‌های مخفیانه بازنمایی می‌شود که نشان‌دهنده یک جریان هماهنگ‌شده پشت پرده است.