یعنی چه
علیمه صفت مشبهه یا صیغه مبالغه در حالت مؤنث است و به بانی یا زنی اشاره دارد که دارای دانایی فراوان، هوشیاری و آگاهی عمیق از امور باشد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح عین، سکون لام، یای مدی و کسر میم به صورت «عَلِیمَه» است.
در جدول
در پاسخ به سوالاتی نظیر زن دانا یا بانوی دانشمند در جدول، پاسخ ۵ حرفی «علیمه» یا «عالمه» است.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم علم و آگاهی فراوان در زبان انگلیسی از این واژهها استفاده میشود.
به عربی
این واژه ریشه اصیل عربی دارد و از ماده «ع ل م» مشتق شده است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل کلماتی چون دانا، آگاه، دانشمند، هوشیار و خبیر (در معنای باخبر) هستند.
نماد چیست
این واژه در فرهنگ اسلامی و ایرانی به عنوان اسم دخترانه کاربرد دارد و نمادی از درایت، هوش و دانش مذهبی و معرفتی بانوان است؛ کما اینکه همخانواده آن (عالمه) لقب حضرت زینب (س) است.
جمعبندی و توضیح کامل علیمه
واژه علیمه ریشهای کاملاً عربی دارد و به عنوان صیغه مبالغه یا صفت مشبهه مؤنث، به معنای زنی است که به غایت دانا، آگاه و دانشمند باشد. این کلمه از ریشه «علم» بر وزن فعیلة ساخته شده و در زبان و ادبیات فارسی بیشتر به عنوان نام کوچک دخترانه یا صفتی برای تجلیل از مقام علمی و معرفتی بانوان بزرگ به کار میرود.
اگرچه واژه علیم (شکل مذکر آن) به عنوان یکی از اسماء الحسنی بیش از ۱۵۰ بار در قرآن کریم برای توصیف علم نامتناهی خداوند ذکر شده، اما صورت مؤنث آن یعنی علیمه در متن قرآن نیامده است. در کاربردهای فرهنگی، این کلمه قرابت معنایی نزدیکی با لقب «العالمة غیر المعلمة» دارد که نشاندهنده هوشیاری، درایت و علم لدنی است.
در مسابقات جدول و معماهای کلمات، علیمه یک پاسخ دقیق ۵ حرفی برای کنایهها و تعاریفی همچون «زن دانشمند» یا «بانوی دانا» محسوب میشود و برگردانهای انگلیسی آن بر مفاهیمی چون حکمت، خردمندی و داشتن دانش وسیع دلالت میکنند.