یعنی چه
این واژه دو معنای اصلی دارد؛ نخست در مفاهیم مالی به هر چیز یا اسکناسی که ارزش آن معادل صد تومان باشد اشاره میکند. دوم، نام گلی درشت، زیبا و پرپر از تیرهٔ آلالهها است که با نامهای «فاوانیا»، «عودالصلیب» و «گل معینالتجاری» نیز شناخته میشود.
تلفظ
تلفظ عامیانه و روانی از واژهٔ رسمی «صدتومانی» است که در گفتار روزمره بهکار میرود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان پاسخی ۷ حرفی برای نام دیگر گل فاوانیا یا اشاره به یک واحد پول قدیمی/عامیانه مطرح میشود.
به انگلیسی
برای اشاره به گیاه و گل زینتی از واژه Peony و برای توصیف ارزش مالی از اصطلاح مکتوب One hundred Tomans استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای نام این گل از واژههای اصیل طب سنتی مانند فاوانیَا استفاده میکنند.
به ترکی
بر اساس برخی دیدگاههای ریشهشناسی، نام این گل در فارسی احتمالاً ترجمهای از واژه ترکی Yüz tümenlik به معنی دارای صد دامن یا صد گلبرگ است.
نماد چیست
گل صدتومانی در فرهنگهای مختلف، بهویژه در کشورهای شرق آسیا، نمادی از اصالت، ثروت فراوان، خوششانسی، زیبایی خیرهکننده زنانه و نمادی برای آرزوی یک ازدواج مبارک و پایدار است.
جمعبندی و توضیح کامل صدتومنی
واژهٔ «صدتومنی» یک ترکیب واژگانی فارسی-مغولی است؛ بخش اول آن یعنی «صد» ریشه در زبانهای هندواروپایی و ایرانی دارد و بخش دوم یعنی «تومان» (به معنای ده هزار) از زبان مغولی و ترکی ایغوری وارد زبان فارسی شده است. این کلمه در ادبیات روزمره و فرهنگ عامه دو کاربرد کاملاً متفاوت دارد؛ از یک سو به اسکناس، سکه یا هر کالایی با ارزش مالی صد تومان اشاره دارد و از سوی دیگر نام گلی بسیار درشت، پربرگ و زینتی است.
این گل که در گیاهشناسی «فاوانیا» یا «عودالصلیب» نامیده میشود، به دلیل تعدد گلبرگهایش زیبایی خاصی دارد. یک روایت اصیل عامیانه بیان میکند که نام این گل ابتدا در زبان ترکی «یوزتومانلی» (دارای صد دامن یا گلبرگ) بوده و بعدها هنگام ورود به زبان فارسی به صورت تحتاللفظی به «صدتومانی» یا «صدتومنی» ترجمه شده است. این واژه هیچ کاربردی در متن قرآن ندارد و کاملاً یک ترکیب ثانویه در زبان فارسی به شمار میرود.