یعنی چه
واژهٔ «بدینسان» یک قید اشارهٔ ترکیبی و کلاسیک در زبان فارسی است که برای بیان کیفیت، حالت یا چگونگی وقوع یک امر به کار میرود. این کلمه نشاندهندهٔ شباهت به وضعیت یا حالتی است که قبلاً ذکر شده یا در حال مشاهده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت فتحه روی حرف ب (بَ)، کسره روی دال (دِ) و سکون روی نون و سین است که به صورت سرهم یا با نیمفاصله (بدینسان) نوشته میشود.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی همچون «به این گونه» یا «اینطور»، واژهٔ هفتحرفی «بدینسان» به عنوان یک پاسخ دقیق و استاندارد شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم بدینسان از قیدها و عباراتی استفاده میشود که نشاندهندهٔ نتیجهگیری یا بیان شیوهٔ انجام کار هستند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، عبارات فوق به طور دقیق همان معنای «به این ترتیب» و «اینگونه» را در متن منتقل میکنند.
به فارسی
این واژه از نظر ساختاری یک کلمهٔ مرکب خالص فارسی است که از سه جزء «بـ» (حرف اضافه به) + «دین» (مخفف و ادغامشدهٔ این) + «سان» (پسوند شباهت به معنی گونه و چهره) تشکیل شده است و متضاد آن واژهٔ «بدانسان» است.
نماد چیست
«بدینسان» یک کلمهٔ ساختاری و کیفیتسنج در زبان و ادبیات است. به همین دلیل، حامل نماد اسطورهای، مادی یا تصویرسازی مشخصی در فرهنگ عامه یا کهن نیست و صرفاً برای پیوند دادن مفاهیم به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل بدینسان
واژهٔ «بدینسان» یکی از قیدهای اشارهٔ اصیل و پرکاربرد در زبان و ادبیات فارسی است که از دوران کلاسیک تا به امروز پویایی خود را حفظ کرده است. این کلمه که از ترکیب حرف اضافه، اسم اشاره و پسوند شباهت ساخته شده، ابزاری فصیح برای بیان چگونگی، ترتیب و نحوهٔ وقوع امور در متنها و اشعار به شمار میرود؛ به طوری که شاعران بزرگی همچون رودکی از آن در آثار خود بهره بردهاند.
اگرچه این واژه به دلیل اصالت فارسی خود عیناً در متون عربی مانند قرآن کریم وجود ندارد، اما در جریان ترجمه، همواره به عنوان رساترین معادل برای عباراتی چون «کذلک» و «هکذا» انتخاب شده است. در ساختار پازلها و جدول کلمات متقاطع نیز این واژه به عنوان یک پاسخ کلیدی ۷ حرفی برای راهنماهایی با مضمون «اینچنین» شناخته میشود.