یعنی چه
بدمعاشی در لغت به معنی بدروزگاری و سختی در گذران زندگی است. اما در کاربرد رایج و ثانویه، به رفتارهای ناشایست، شرارت، گندهلاتبازی، فسق و فجور و دست زدن به کارهای خلاف برای امرار معاش اشاره دارد. این واژه وضعیتی را توصیف میکند که فرد از راه رفتارهای اوباشگرانه و غیراخلاقی روزگار میگذراند.
تلفظ
این واژه به صورت بَدمَعاشی (بد / مَ / عا / شی) تلفظ میشود که از ترکیب پیشوند فارسی و واژه عربی ساخته شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۷ حرف دارد و معمولاً با راهنماهایی چون «شرارت و اوباشی»، «بدروزگاری» یا «امرار معاش از راه خلاف» پرسیده میشود.
به انگلیسی
برای برگردان این واژه به انگلیسی، با توجه به سیاق متن میتوان از اصطلاحات مربوط به معیشت ناپسند یا رفتارهای اوباشگرانه استفاده کرد.
به فارسی
ریشه این کلمه ترکیبی از «بد» (فارسی) + «معاش» (عربی از ع-ی-ش به معنی زندگی) + «ی» (پسوند مصدری فارسی) است. واژگان همخانواده آن شامل بدمعاش، معاش، معیشت و عیش هستند. از مترادفهای آن میتوان به بدکرداری، عیاشی و گندگی، و از متضادهای آن به خوشمعاشی، شرافتی و خوشخلقی اشاره کرد.
در قرآن
ترکیب واژه بدمعاشی در متن قرآن کریم نیامده است. با این حال، ریشه عربی آن یعنی کلمه «مَعَاش» به صورت مستقل در آیاتی نظیر «وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا» (سوره نبأ، آیه ۱۱) به معنی محل و زمان کسب روزی و گذران زندگی به کار رفته است.
نماد چیست
بدمعاشی یک واژه توصیفی و انتزاعی در حوزه رفتارشناسی و معیشت است؛ به همین دلیل، نماد تصویری، اسطورهای یا باستانی خاصی در فرهنگها برای آن تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل بدمعاشی
واژه بدمعاشی یک ترکیب ساختاری دقیق از زبانهای فارسی و عربی است که دایره معنایی آن دو پهلوی متفاوت را در بر میگیرد. در نگاه اول و لغوی، این کلمه به معنای سختی در زندگی، تنگدستی و بدروزگاری است؛ وضعیتی که در آن فرد برای تامین مایحتاج روزانه خود با مشقت فراوان روبهرو میشود.
در نگاه دوم که کاربرد رایجتر و عرفی این واژه به شمار میرود (و در زبان اردو نیز با همین شدت معنایی به کار میرود)، بدمعاشی به رفتارهای اوباشگرانه، شرارت، لوچگی و کسب روزی از راه رفتارهای خلاف قانون و اخلاق اشاره دارد. در واقع این واژه تجسمی از سبک زندگی نامناسب و هنجارشکنی اجتماعی است.