یعنی چه
عبارت شگفت آفرینش (یا شگفتیهای آفرینش) به تمامی پدیدههای عجیب، حیرتانگیز و نظاممند در جهان هستی اشاره دارد؛ از کهکشانهای بزرگ گرفته تا ساختار ریزترین سلولها، که تماشای آنها حس تحسین و شگفتی را در انسان برمیانگیزد.
در جدول
در کلمات متقاطع، این عبارت دقیقاً ۱۰ حرف دارد. بسته به طراح جدول، معادلهای دیگری چون عجایب خلقت یا اسرار هستی نیز ممکن است مد نظر باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف زیباییها و پدیدههای حیرتانگیز خلقت، بیشتر از عبارات فوق استفاده میشود.
به فارسی
این ترکیب از دو واژه اصیل پارسی میانه (škleft و āfrīdan) ساخته شده است. واژههای همخانواده آن شامل شگفتی، شگفتانگیز، آفریده و آفریدگار است. پدیدههای عادی و مکررات طبیعت نیز متضاد مفهومی آن به شمار میروند.
در قرآن
عین این عبارت فارسی در متن قرآن نیست، اما مفهوم آن در قالب نشانههای الهی (آیات) بارها ذکر شده است؛ مانند دعوت به تفکر در آفرینش شتر در آیه ۱۷ سوره غاشیه یا تفکر در خلقت آسمانها و زمین در آیه ۱۶۴ سوره بقره.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و فارسی، شگفتیهای جهان نمادی از عظمت پروردگار و آینهای برای شناخت آفریدگار به شمار میروند؛ همانطور که سعدی هر ورق از برگ درختان سبز را دفتری برای معرفت کردگار میداند.
جمعبندی و توضیح کامل شگفت آفرینش
عبارت «شگفت آفرینش» یکی از تعابیر زیبای زبان فارسی است که برای توصیف عظمت، پیچیدگی و زیباییهای جهان کائنات به کار میرود. این اصطلاح که از دو واژه ریشهدار پارسی تشکیل شده، فراتر از یک لغت ساده، نشاندهنده نگاه ستایشآمیز انسان به نظم و اسرار پنهان در طبیعت است.
در فرهنگ اسلامی و ایرانی، تفکر در شگفتیهای خلقت همواره به عنوان یکی از بهترین راههای خداشناسی و پی بردن به برهان نظم ارزیابی میشود. شاعران و دانشمندان بزرگ تاریخ ما، هر پدیده طبیعی را آینهای برای تماشای تدبیر الهی میدانستند.