یعنی چه
دندانگرد در زبان فارسی به کسی گفته میشود که در معاملات بسیار سختگیر است، به هیچوجه به خریدار تخفیف نمیدهد و کالای خود را به قیمتی بسیار گزاف میفروشد. همچنین این اصطلاح به صورت عامتر برای اشاره به انسانهای حریص، طماع و زیادهخواه که به حق خود قانع نیستند به کار میرود.
مترادف
این واژهها همگی بار معنایی زیادهخواهی، بخل یا سختگیری در امور مالی و معاملاتی را دلالت میکنند.
تلفظ
این کلمه ترکیبی از دو واژهٔ «دندان» (دَندان) و «گرد» (گِرد) است که به صورت سرهم و با سکون نون اول و کسر گاف تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی مانند گرانفروش، کلکزن در معامله یا شخص طماع را با عبارت دندانگرد متناظر میکنند.
به انگلیسی
بسته به متن کلام، میتوان از معادلهای مربوط به گرانفروشی یا اصطلاحات مربوط به طمع استفاده کرد.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و ادبیات ایران، اصطلاح دندانگرد بودن نماد بارز بیانصافی در بازار، عدم انعطاف در برابر خریدار و داشتن حرص و طمع شدید برای بلعیدن سود بیشتر در معاملات است.
جمعبندی و توضیح کامل دندان گرد
اصطلاح «دندانگرد» یکی از کنایههای اصیل و کاربردی در زبان فارسی است که ریشه در فرهنگ دادوستد و بازارهای سنتی ایران دارد. این واژه تصویری از فردی را به ذهن متبادر میکند که گویی دندانهای خود را برای سودجویی بیشتر تیز کرده و در برابر خواهش خریدار برای تخفیف یا عدل و انصاف، هیچگونه انعطافی نشان نمیدهد.
در لغتنامههای معتبری چون دهخدا و معین، این صفت مرکب هم به معنای عینی آن یعنی «گرانفروش و سختگیر در معامله» معنی شده و هم در مفهوم وسیعتر اخلاقی به عنوان نمادی از «حرص، آزمندی و زیادهخواهی» به کار رفته است. انسان دندانگرد در ادبیات عامه رفتاری ناپسند دارد و در نقطهٔ مقابل افراد منصف، باگذشت و خوشمعامله قرار میگیرد.