معنی
واژه اصر در لغت به معنای گره زدن، محبوس کردن و نگهداری با قهر و غلبه است و در کاربرد اسمی به بار گران، تکالیف طاقتفرسا و همچنین پیمان مؤکدی گفته میشود که شکستن آن عقوبت و محرومیت در پی دارد.
یعنی چه
این واژه ریشه در فرهنگ قرآنی دارد و بیانگر وظایف و احکام سختی است که در امم پیشین به دلیل نافرمانی وضع شده بود و به عنوان یک بار معنوی یا مادی شاق توصیف میشود.
مترادف
این کلمات در متون کهن و تفسیری نزدیکترین همپوشانی معنایی را با واژه اصر دارند.
هم خانواده
توجه: واژه «اصرار» از ریشه «صرر» است و از نظر ریشهشناسی لغوی با «اصر» همخانواده نیست.
ریشه
این واژه اصالتاً یک واژه وامگرفته از زبان عربی کلاسیک است که از طریق تعابیر قرآنی و متون تفسیری و لغوی کهن وارد زبان فارسی شده است.
جمله سازی
در جدول
در کلمات متقاطع، در پاسخ به کلماتی مثل بار سنگین یا پیمان محکم، واژه سه حرفی «اصر» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
بر اساس بافت متن، عبارات فوق دقیقترین معادلهای انگلیسی برای انتقال مفهوم اصر هستند.
جمعبندی و توضیح کامل اصر
واژه «اصر» یک واژه قرآنی و کهن با ریشه عربی است که در اصل به معنای گره زدن و بازداشتن آمده و در کاربرد اسمی به معنای بار سنگین، تکلیف شاق و عهد مؤکد به کار میرود. این کلمه در فارسی امروز به عنوان یک واژه مستقل و رایج در گفتار روزمره کاربرد ندارد، بلکه بیشتر در متون دینی، فقهی و لغتنامههای قدیمی دیده میشود.
در فرهنگ اسلامی و آیات قرآن کریم، اصر به عنوان نمادی از تکالیف سخت و مجازاتهای ناشی از نافرمانی امتهای پیشین (مانند بنیاسرائیل) معرفی شده است. طبق روایات و آیات سوره اعراف، یکی از رسالتهای پیامبر اسلام گشودن این بندها و برداشتن این بارهای سنگین از دوش انسانها بوده تا دینی آسان و سمحه و سهله را جایگزین آن کند.