معنی
واژه کوکب در زبان فارسی به دو معنی عمده به کار میرود؛ نخست به عنوان ستاره و جرم درخشان آسمانی که ریشه در ادبیات کهن دارد، و دوم به عنوان نام گلی زیبا، درشت و پرپَر که به رنگهای گوناگون در طبیعت یافت میشود.
یعنی چه
این واژه در اصل برای توصیف ستارگان بزرگ و بسیار پرنوری به کار میرفته که در تاریکی شب میدرخشند و چشم را خیره میکنند. در کاربرد امروزی، بیشتر یادآور گل کوکب است که نماد کرامت و وفاداری است.
مترادف
واژههای ستاره و اختر دقیقترین مترادفهای آسمانی آن هستند و دالیا نام علمی و مترادف گیاهشناسی گل کوکب است.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ این پرسش با توجه به تعداد حروف، خود واژه «کوکب» یا مترادفهای آن مانند «اختر» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به متن کاربرد، برای مفاهیم آسمانی از Star یا Planet و برای نام این گل از واژه Dahlia استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی کلاسیک کوکب به معنای ستاره درخشان است، اما در عربی مدرن بیشتر به معنای سیاره استفاده میشود. معادل گل کوکب نیز دالیا است.
به فارسی
برگردانهای اصیل و خالص فارسی برای این واژه شامل ستار، ستاره و اختر هستند که از دیرباز در ادبیات پارسی به جای این واژه وامگرفته از عربی به کار میرفتهاند.
جمعبندی و توضیح کامل کوکب
واژه «کوکب» یک کلمه با ریشه عربی است که وارد زبان فارسی شده و در دو قلمرو کاملاً متفاوت یعنی نجوم و گیاهشناسی کاربرد دارد. در مفهوم نخست، کوکب به معنای ستارهای بزرگ، پرنور و خیرهکننده است که در متون کهن و آیات قرآنی (مانند آیه نور و داستان حضرت یوسف) به جلوه و درخشش خاص آن اشاره شده است. مفسران تفاوت آن با نجم را در میزان درخشندگی و بزرگی آن میدانند.
در مفهوم دوم، کوکب نام گلی زینتی و بسیار محبوب است که در زبان گلها نماد قدردانی، تعهد، بلندمرتبگی و تغییرات مثبت در زندگی به شمار میرود. این کلمه چهار حرفی در حل جدولهای متقاطع نیز کاربرد زیادی دارد و کواکب و کوکبه از همخانوادههای سرشناس آن هستند.