یعنی چه
عبارت «صفات قوی» به خصلتها، توانمندیها یا ویژگیهای اخلاقی و شخصیتی اشاره دارد که دارای استحکام، پایداری، اثرگذاری بالا و شدت زیاد هستند. این اصطلاح در روانشناسی، اخلاق و ادبیات برای توصیف نقاط قوت راسخ یک فرد به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب وصفی به صورت «صِفاتِ قَوی» است که هر دو واژه ریشه عربی دارند و در فارسی پرکاربرد هستند.
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در جدول، خود کلمه «صفات قوی» با ۷ حرف است. همچنین واژههایی مثل فضایل یا ملکات راسخ نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم صفات قوی از ترکیباتی نظیر Strong traits یا Powerful attributes استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای روان فارسی این ترکیب شامل ویژگیهای مستحکم، خصلتهای بارز، ملکات راسخ، فضایل نیرومند و نقاط قوت شخصیتی است. متضاد آن نیز صفات ضعیف، خصلتهای سست و رذایل اخلاقی است.
در قرآن
خود این ترکیب عینا در قرآن نیامده، اما ریشه کلمات آن فراوان است؛ واژه «قوی» از اسما و صفات الهی است (ان الله لقوی عزیز) و در داستان حضرت موسی نیز به عنوان معیار شایستگی و کارآمدی فرد در کنار امانتداری ذکر شده است (ان خیر من استاجرت القوی الامین).
نماد چیست
این عبارت به عنوان یک مفهوم عام اخلاقی نماد رسمی و فیزیکی ندارد، اما در ادبیات و استعارهها معمولا با نمادهایی همچون «کوه» یا «صخره» به نشانه استواری، و «شیر» به نشانه قدرت و صلابت تشبیه و تصویر میشود.
جمعبندی و توضیح کامل صفات قوی
عبارت «صفات قوی» یک ترکیب وصفی اصیل و پرکاربرد در زبان، اخلاق و روانشناسی است که به بررسی و توصیف ویژگیهای پایدار، مستحکم و اثرگذار در شخصیت انسان یا پدیدهها میپردازد. این اصطلاح نشاندهنده نقاط قوتی است که فرد را در مواجهه با چالشها استوار نگاه میدارد و مایه توانمندی و برتری او میشود.
اگرچه این ترکیب دوکلمهای به صورت یکجا در متون کهن یا قرآن کریم عیناً تکرار نشده است، اما مفاهیم بنیادین آن همواره به عنوان معیاری برای سنجش اصالت، کارآمدی و فضیلتهای انسانی مورد توجه بوده است؛ به طوری که در متون دینی، نیرومندی (قوی بودن) در کنار امانتداری از عالیترین معیارهای شایستگی فردی به شمار میرود.