یعنی چه
«خوش بهانه» یک ترکیب وصفی و صفت مرکب در زبان فارسی است. این واژه به کسی اشاره دارد که عذرها و دستاویزهای شیرین، مقبول و دلنشین میآورد. همچنین به ویژگیِ بهانهای اطلاق میشود که زیبا، رغبتانگیز و شادیآفرین است و معمولاً در ادبیات غنایی و عاشقانه برای توصیف ملاطفت و طنازی معشوق به کار میرود.
تلفظ
تلفظ دقیق این واژه به صورت «خُش بَ هـا نِ» (Xoš-bahāne) است که از دو جزء «خوش» و «بهانه» تشکیل شده است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در جدول «خوش بهانه» است که دقیقاً از ۸ حرف تشکیل شده است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم خوشبهانه میتوان از اصطلاحات فوق استفاده کرد.
به عربی
در زبان عربی این ترکیب با مفاهیمی چون عذر مقبول یا حجت حسنه همپوشانی دارد.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای بیان این مفهوم از ترکیب «Güzel bahane» استفاده میشود.
نماد چیست
این عبارت نماد مادی یا سنتی خاصی در فرهنگها ندارد؛ اما در ادبیات و شعر فارسی، نمادی از طنازی، ملاطفت و آوردن دستاویزهای شیرین و دلنشین از سوی معشوق برای ابراز عشق یا آغاز یک همنشینی مستانه به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل خوش بهانه
عبارت «خوش بهانه» یک صفت مرکب مرخم و ترکیب وصفی در زبان فارسی است که هرچند به عنوان یک مدخل مستقل در لغتنامههای شاخص مانند دهخدا یا معین ثبت نشده، اما جایگاه ویژهای در ادبیات غنایی و اصطلاحات شاعرانه دارد. این واژه از دو بخش «خوش» (با ریشه فارسی میانه Xwaš به معنی نیکو و دلپسند) و «بهانه» (با ریشه فارسی میانه Wahānag به معنی سبب و عذر) ساخته شده است.
در کاربرد معنایی، خوشبهانه به کسی گفته میشود که عذرهای موجه، شیرین و مقبول میآورد، یا به بهانهای اشاره دارد که خودش زمینهساز یک اتفاق زیبا، رغبتانگیز یا عاشقانه است. این واژه در حل جدول کلمات متقاطع کلمهای ۸ حرفی است و در زبانهای دیگر با مفاهیمی نظیر عذر موجه یا بهانه زیبا معادلسازی میشود.