یعنی چه
واژه «عِبادِکَ» یک واژه مستقل فارسی یا عربی نیست، بلکه ترکیبی عربی شامل اسم جمع تکسیر (عِباد به معنی بندگان) و ضمیر متصل دومشخص مفرد (کَ به معنی تو) است که رویهمرفته معنای «بندگان تو» را میدهد. این ترکیب معمولاً در مقام دعا و خطاب به پروردگار استفاده میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت «عِبادِکَ» (Ebaadoka) است که در حالتهای نحوی مختلف در جمله ممکن است حرکت حرف دال تغییر کند (مانند عِبادَکَ).
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به راهنمای «بندگان تو در زبان عربی» کلمه ۵ حرفی «عبادک» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی این ترکیب عبادی به معنای بندگان یا پرستشکنندگان تو، با عبارات فوق برگردان میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این ترکیب عربی، عباراتی همچون «بندگان تو»، «طاعتگزارانت» و «بندگانت» هستند.
در قرآن
این ساختار چندین بار در قرآن کریم تکرار شده است. به عنوان نمونه در آیه ۸۳ سوره ص از زبان ابلیس آمده: «إِلَّا عِبَادَکَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِینَ» (مگر آن بندگان تو که خالص شدهاند) و همچنین در آیه ۲۷ سوره نوح: «إِنَّکَ إِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبَادَکَ» (چرا که اگر تو آنان را باقی بگذاری، بندگانت را گمراه میکنند).
نماد چیست
کلمه عبادک یک ترکیب زبانی، دستوری و عبادی در متن دین است؛ بنابراین دارای نماد فیزیکی، نشانه اسطورهای یا مادی خاصی در فرهنگها نیست.
جمعبندی و توضیح کامل عبادک
واژه «عِبادِکَ» یک ترکیب دستوری در زبان عربی است که از دو بخش «عِباد» (جمع تکسیر عَبْد به معنای بندگان) و ضمیر متصل «کَ» (به معنایِ تو) تشکیل شده است. این عبارت در زبان فارسی به صورت یکپارچه به معنای «بندگانِ تو» ترجمه میشود و ریشه آن ثلاثی مجرد «ع ب د» است که مفاهیمی چون بندگی، طاعت و عبادت را در خود دارد.
این واژه به دلیل کاربرد فراوان در متون دینی، ادعیه اسلامی و به ویژه آیات قرآن کریم (مانند سوره ص و سوره نوح)، برای مخاطبان فارسیزبان کاملاً آشناست. در طراحی جدولهای کلمات متقاطع نیز از این واژه ۵ حرفی به عنوان پاسخ برای راهنماهایی با مضمون «بندگانت در زبان عربی» استفاده میشود.