یعنی چه
بالاراده یک قید ترکیبی است و به معنای انجام دادن کاری با تصمیم، اختیار و خواست خود شخص است. در متون فلسفی و منطقی، جانداران را «جسم متحرک بالاراده» مینامند؛ یعنی موجوداتی که حرکت و رفتارهای آنها برخلاف جمادات، ناشی از اراده و تصمیم خودشان است.
تلفظ
این واژه در اصل از ترکیب عربی «بالإرادة» گرفته شده است، اما در زبان فارسی به صورت «بِالْاِرادِه» (bāl-erādeh) تلفظ میشود و همزهٔ آن ساقط میگردد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۸ حرف دارد. از معادلهای کوتاهتر آن میتوان به ارادی، عمداً و بااختیار اشاره کرد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم این واژه در زبان انگلیسی از قیدهایی استفاده میشود که نشاندهندهٔ آگاهی و قصد قبلی در انجام کار هستند.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و از ترکیب حرف جر «بِـ»، حرف تعریف «الـ» و اسم «إرادة» (از ریشه ر-و-د) ساخته شده است.
به فارسی
برابرهای اصیل فارسی این کلمه شامل عباراتی چون «خودخواسته»، «از روی اختیار»، «بااراده» و «کامروا» (در برخی بافتها) است که مفهوم نبودِ اجبار را میرسانند.
نماد چیست
بالاراده اصطلاحی لغوی، فقهی و فلسفی برای توصیف نحوهٔ اقدام است؛ به همین دلیل نماد مادی یا تصویرسازی سنتی خاصی در فرهنگها برای آن تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل بالاراده
واژهٔ «بالاراده» یک قید ترکیبی با ریشهٔ عربی است که وارد زبان فارسی شده و در معنای «از روی اختیار، قصد و تصمیم شخصی» به کار میرود. این کلمه در مقابل واژههایی چون «بلااراده» یا «غیرارادی» قرار میگیرد و نشاندهنده رفتاری است که فرد با آگاهی کامل و بدون اجبار بیرونی انجام میدهد.
در مباحث تخصصی منطق و فلاسفه، این اصطلاح جایگاه ویژهای دارد؛ به طوری که انسان و حیوان را به دلیل داشتن قدرت تصمیمگیری در حرکت، «جسم متحرک بالاراده» مینامند. این واژه در حل جدولهای کلمات متقاطع کلمهای ۸ حرفی است و معادلهای رایجی چون عمداً، تعمداً و ارادی دارد.