یعنی چه
این واژه یک ترکیب فعلیِ عربی و قرآنی است که از دو بخش «تَنْفَعُ» (فعل مضارع از ریشه نفع) و «هُمْ» (ضمیر متصل مفعولی به معنای آنها) تشکیل شده است. این فعل بسته به بافت متن، معمولاً به فاعل مؤنث غائب اشاره دارد و به معنای سودرسانی و فایدهبخشی به یک گروه است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح تاء، سكون نون، فتح فاء، ضم عین و ضم هاء به صورت «تَنْفَعُهُمْ» است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این پرسش قرآنی خود واژه «تنفعهم» است که دقیقاً از ۶ حرف تشکیل شده است.
به عربی
در خود زبان عربی، به عنوان کلمات هممعنی یا عبارات جایگزین، میتوان از فعل «تُفیدُهُم» یا ترکیب «تَعودُ عَلَیهِم بِالنَّفْع» استفاده کرد. واژه متضاد آن نیز «تَضُرُّهُم» به معنای به آنها زیان میرساند است.
به فارسی
معادل دقیق فارسی این ترکیب فعلی، «به آنها سود میرساند» یا «برایشان مفید واقع میشود» است که ریشه در مفهوم سودرسانی و منفعت دارد.
در قرآن
این واژه و مشتقات نزدیک به آن بارها در قرآن کریم به کار رفته است؛ از جمله در آیه ۴۸ سوره مدثر: «فَمَا تَنْفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشَّافِعِینَ» (پس شفاعت شفاعتکنندگان به آنها سودی نمیرساند). محوریت این آیات، بیان این حقیقت است که در روز رستاخیز، روابط مادی و شفاعتهای غیرمجاز هیچ فایدهای برای مجرمان نخواهد داشت.
جمعبندی و توضیح کامل تنفعهم
واژه «تنفعهم» یک ساختار فعلیِ اصالتاً عربی است که از ریشه صَرفی «ن-ف-ع» مشتق شده و در فرهنگ و ادبیات اسلامی به واسطه کاربستهای متعدد در آیات قرآن کریم کاملاً شناخته شده است. این واژه به لحاظ لغوی از ترکیب فعل مضارع و ضمیر مفعولی ساخته شده و معنای صریح آن «سود رساندن به آنها» است.
در بافت متن قرآنی، این کلمه معمولاً در ساختار نفی (مانند لا تنفعهم یا فما تنفعهم) به کار میرود تا هشداری بر بیانجام و بیفایده بودن تلاشها، شفاعتها یا داراییهای دنیوی کافران در پیشگاه الهی و روز قیامت باشد. در زبان فارسی، واژگان همخانواده فراوانی نظیر منفعت، نافع، منفعت و انتفاع از همین ریشه پدید آمدهاند که همگی مفهوم سودمندی را در خود دارند.