یعنی چه
انگور بهاری به انگورهای پیشرس و نوبرانهای گفته میشود که زودتر از سایر انواع انگور و در اواخر فصل بهار یا ابتدای تابستان به بار مینشینند. این اصطلاح در ادبیات عامیانه نشاندهنده طراوت و اولین محصولات سال است.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب وصفی به صورت «اَنگورِ بَهاری» (angūr-e bahārī) است که از دو واژه فارسی انگور و بهاری تشکیل شده است.
در جدول
در طراحهای جدول کلمات متقاطع، عبارت «انگور بهاری» به عنوان نشانه یا سوال مطرح میشود که پاسخ دقیق آن خود کلمه با ۱۰ حرف است و اصلیترین مصداق آن انگور یاقوتی شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم از اصطلاحاتی که به زودرس بودن یا فصل برداشت محصول اشاره دارند، استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی، واژه «باکور» به معنای هر محصول نوبرانه و زودرس است و ترکیب آن با عنب به معنای انگور بهاری یا همان پیشرس به کار میرود.
به فارسی
این عبارت یک ترکیب وصفی اصیل فارسی است. از واژههای همریشه و مرتبط با آن در زبان فارسی میتوان به انگورستان، بهارانه، بهار و مَوجاک (به معنای غوره) اشاره کرد.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و نمادشناسی گیاهان، انگور بهاری یا نوبرانه به عنوان نمادی از خیر و برکتِ پیش از موعد، تازگی، شروع جوانی و آوردن مژده و نوید روزهای پربار شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل انگور بهاری
عبارت «انگور بهاری» یک ترکیب وصفی اصیل در زبان فارسی است که گرچه به عنوان یک مدخل مستقل و سنتی در لغتنامههای کلاسیک مانند دهخدا یا معین ثبت نشده، اما کاربرد فراوانی در فرهنگ عامه و بهویژه در طرح سوالات جدول کلمات متقاطع دارد. این اصطلاح دقیقاً به انگورهای پیشرس و نوبرانهای اشاره دارد که در اواخر فصل بهار و ابتدای تابستان وارد بازار میشوند و در میان انواع مختلف، «انگور یاقوتی» بارزترین مصداق آن به شمار میرود.
از دیدگاه نمادشناسی، این واژه حامل مفاهیمی چون طراوت، برکت زودرس و نویدبخش بودن است. اگرچه خود این ترکیب در متون مذهبی مانند قرآن کریم عیناً ذکر نشده، اما ریشه اصلی آن یعنی واژه انگور (به صورت عِنَب و أعناب) ۱۱ بار در قرآن به عنوان یکی از میوههای بهشتی و نشانههای قدرت الهی تحسین شده است که جایگاه والای این میوه را در فرهنگ اسلامی-ایرانی نشان میدهد.