یعنی چه
واژه مقصد در اصل به معنی «چیزی است که به آن قصد و توجه میشود». در تفاوت ظریف لغوی آن با مقصود آمده است که اگر برای خرید کتاب به بازار بروید، بازار مقصد شماست و کتاب مقصود شما.
مترادف
این کلمات در متون مختلف ادبی و روزمره میتوانند به عنوان جانشین واژه مقصد قرار گیرند.
متضاد
مبدأ دقیقترین متضاد این واژه در مفهوم حرکت و سفر است، در حالی که سرگردانی متضاد مفهومی آن در مسیر زندگی است.
هم خانواده
تمامی این واژهها از ریشه عربی «ق ص د» مشتق شدهاند.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع، با توجه به تعداد حروف و راهنمای سوال، واژههای مقصد، غایت یا هدف کاربرد دارند.
به انگلیسی
بسته به اینکه بستر متن درباره سفر و جغرافیا باشد یا اهداف ذهنی، معادل انگلیسی تغییر میکند.
به عربی
ریشه این واژه عربی است اما در عربی مدرن برای مقصد سفر بیشتر از واژه «وجهة» استفاده میشود.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای مکان نهایی سفر از اصطلاح نقطه رسیدن استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای سره و اصیل فارسی که مفهوم محل تجمع، هدف یا نقطه پایانی مسیر را میرسانند.
جمعبندی و توضیح کامل مقصد
واژه مقصد از ریشه عربی «قصد» بر وزن مَفْعِل ساخته شده و اسم مکان است که در ادبیات فارسی و زبان روزمره کاربرد گستردهای دارد. این واژه به طور دقیق به مکان یا نقطهای اشاره دارد که مسیر حرکت به آنجا ختم میشود. تفاوت ظریفی میان مقصد و مقصود وجود دارد؛ مقصد مکان فیزیکی یا جغرافیایی حرکت است، در حالی که مقصود نیت و انگیزه باطنی از انجام آن کار یا سفر است.
در فرهنگ و ادبیات عرفانی ما، مقصد فراتر از یک مکان جغرافیایی، نمادی از کمال انسانی، حقیقت نهایی و لقاءالله است که سالک پس از پشت سر گذاشتن مراحل و منازل مختلف (مبدأ و مسیر سلوک) به آن دست مییابد. اگرچه خود این کلمه به صورت اسم مکان در قرآن نیامده، اما ریشه آن بارها در معنای میانهروی و راه راست به کار رفته است.