یعنی چه
این عبارت یک فعل ماضی استمراری در زبان عربی است که برای سوم شخص مفرد مؤنث (غایب) به کار میرود و به معنای تداوم انجام کار یا اشتغال در گذشته است.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «کَانَتْ تَشْتَغِلُ» است که در آن حرف ت در کانت ساکن و ش در تشتغل نیز ساکن خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این عبارت به عنوان معادل عربی «کار میکرد (مؤنث)» شناخته میشود و دقیقاً دارای ۹ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان این مفهوم از زمان گذشته استمراری یا ساختار عادت در گذشته استفاده میشود.
به عربی
از آنجا که خود عبارت عربی است، مترادفهای همزبان آن شامل «کانت تعمل» یا «کانت تجهد» میشود.
به فارسی
برگردان دقیق این فعل ماضی استمراری عربی به زبان فارسی، «کار میکرد» یا «مشغول به کار بود» است که دلالت بر فاعل مؤنث دارد.
در قرآن
عین عبارت «کانت تشتغل» با این صیغه در قرآن کریم ذکر نشده است؛ با این حال، مشتقات دیگر ریشه «ش غ ل» مانند واژه «شُغُل» در آیه ۵۵ سوره مبارکه یس (إِنَّ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ الْيَوْمَ فِي شُغُلٍ فَاكِهُونَ) به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل کانت تشتغل
عبارت «کانت تشتغل» یک ترکیب فعلی در زبان عربی است که از ترکیب فعل کمکی ماضی «کانت» و فعل مضارع «تشتغل» ساخته شده است. این ساختار در دستور زبان عربی نشاندهنده زمان ماضی استمراری است و برای سوم شخص مفرد مؤنث (هیِ) به کار میرود. معنای دقیق آن در زبان فارسی «کار میکرد»، «مشغول بود» یا «اشتغال داشت» میشود.
این عبارت اصالت فارسی ندارد و وارد واژگان روزمره زبان فارسی نشده است، اما در متون عربی، آموزش زبان عربی و گاهی در مسابقات جدول کلمات متقاطع به عنوان یک تست ترجمه یا شمارش حروف (با ۹ حرف) مورد توجه قرار میگیرد. ریشه این فعل «ش غ ل» است که واژگانی چون شغل، شاغل، مشغول و اشتغال در فارسی از آن گرفته شدهاند.