یعنی چه
این اصطلاح در زبان عامیانه به معنای مواجه شدن با طالع ناخوشایند، شکست خوردن در یک کار یا بازی، و پشت سر هم رخ دادن اتفاقات نامطلوب برای یک شخص است.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب فعلی به صورت «بَد آوردن» (bad āvordan) است که از دو جزء صفت و فعل تشکیل میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این راهنما کلمه «بد آوردن» است که دقیقاً ۷ حرف دارد. اصطلاحات هممعنی دیگری مانند بدبیاری نیز ممکن است کاربرد داشته باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از عبارت بدشانسی یا مواجه شدن با دورهای از اتفاقات ناگوار استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به این حالت از ترکیب سوء الحظ به معنی بختِ بد یا ریشههای مرتبط با نحوست استفاده میکنند.
به فارسی
واژهها و اصطلاحات هممعنی آن در فرهنگ عامیانه شامل بدبیاری آوردن، سپلشک آوردن، بُز آوردن (برگرفته از قمار قدیمی)، ناکام شدن و برگشتن بخت است. متضادهای آن نیز خوش آوردن، شانس آوردن و بختیار بودن هستند. از نظر ریشهشناسی، صفت «بد» ریشه در زبانهای اوستایی و پهلوی دارد و ترکیب آن با آوردن، ابتدا در بازیهای سنتی مثل قاببازی (آوردن نقش نامناسب و باختن) رواج داشته است.
در قرآن
عبارت عامیانه و کنایی «بد آوردن» عینا یا به صورت ترجمه مستقیم در قرآن کریم نیامده است. در بینش قرآنی، مفاهیمی چون «ابتلاء» (آزمون الهی) یا «سیئه» (ناگواریهای بازتاب اعمال) به جای شانس و بدشانسی مطرح هستند.
جمعبندی و توضیح کامل بد آوردن
اصطلاح «بد آوردن» یکی از ترکیبات فعلی و کنایی بسیار رایج در زبان عامیانه فارسی است. ریشه اولیه این عبارت به بازیهای سنتی و قمار مانند قاببازی برمیگردد که در آن، نشستنِ نامناسب مهره یا تاس باعث باخت فرد میشد و به اصطلاح میگفتند شخص بد آورده است. به مرور زمان، این مفهوم از دنیای بازی فراتر رفت و به زندگی روزمره مردم وارد شد.
امروزه وقتی کسی در کارهای شخصی، مالی یا روابط خود پشت سر هم با موانع غیرمنتظره و ناگوار روبرو میشود، از این اصطلاح استفاده میکند. در فرهنگهای لغت معتبر مانند دهخدا و معین نیز بر جنبه کنایی و عامیانه بودن این عبارت تأکید شده و معادلهایی نظیر بدبیاری یا برگشتن بخت برای آن ذکر شده است.
در تحلیل نهایی، بد آوردن پیوند عمیقی با باور به شانس و طالع در فرهنگ عامه دارد؛ هرچند که در دیدگاههای فلسفی و مذهبی (مانند متون قرآنی) مفهوم شانسِ کور جایگاهی ندارد و حوادث ناگوار بر اساس حکمت، آزمونهای زندگی یا پیامد رفتارهای خود انسان تبیین میشوند.