یعنی چه
واژه «یرتد» فعل مضارع از باب افتعال (ریشه ردد) است که به معنای رجوع، بازگشت فیزیکی یا تغییر عقیده و برگشتن از یک آیین (ارتداد) به کار میرود.
تلفظ
این کلمه در زبان عربی به صورت فعل مضارع معلوم یا منصوب تلفظ میشود و ترنم حرکات آن در متون قرآنی به صورت یَرْتَدَّ یا یَرْتَدِدْ آمده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «بازمیگردد» یا «فعل قرآنی به معنی برمیگردد»، کلمه چهار حرفی «یرتد» مد نظر است.
به انگلیسی
بسته به سیاق متن، برای بازگشت فیزیکی یا مفاهیم عمومی از Returns و برای بازگشت از دین از Apostatizes استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و مترادفهای آن در زبان مبدأ شامل افعالی نظیر یرجع و ینقلب است.
به فارسی
معادل مستقیم این فعل مضارع در زبان فارسی، افعال حال اخباری «بازمیگردد» یا «برمیگردد» هستند که در ترجمه متون به کار میروند.
در قرآن
در آیه ۴۰ سوره نمل به معنای بازگشت نگاه و سرعت بالا («قَبْلَ أَن يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ») و در آیه ۵۴ سوره مائده به معنای بازگشت از ایمان و دین («مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِ») استفاده شده است.
جمعبندی و توضیح کامل یرتد
واژه «یرتد» یک فعل مضارع عربی از ریشه ثلاثی مجرد «ر د د» و از باب افتعال است که به زبان فارسی نیز راه یافته است. معنای اصلی و لغوی این کلمه دلالت بر بازگشت، رجوع و برگشتن از یک حالت، مسیر یا عقیده دارد. در کاربردهای جدول کلمات متقاطع، این کلمه دقیقاً چهار حرف دارد و معمولاً به عنوان معادل عربی برای فعل «بازمیگردد» پرسیده میشود.
این واژه در فرهنگ اسلامی و قرآنی جایگاه ویژهای دارد و در دو بستر متفاوت معنایی به کار رفته است؛ یکی در داستان حضرت سلیمان که نشاندهنده سرعت خارقالعاده جابجایی تخت ملکه سبا پیش از یک چشم بر هم زدن (بازگشت نگاه) است، و دیگری در مباحث فقهی و عقیدتی که به معنای رویگردانی و بازگشت از دین (ارتداد) کاربرد دارد. همخانوادههایی نظیر مرتد، ارتداد، استرداد و مردود همگی از همین ریشه مشتق شدهاند.