یعنی چه
بزرجمهر شکل عربیشده (معرب) نام پارسی میانه «بُرزْمِهر» یا «بُزرْگْمِهر» است. واژهٔ «بُرز» به چمِ شکوه، بلندی و عظمت است و «مهر» به معنای خورشید یا محبت؛ در نتیجه این نام به معنای دارندهٔ والایی و خورشیدِ شکوه است.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت بوذرجمهر نیز در متون کهن دیده میشود، اما صورت استاندارد آن بُزَرجْمِهر است که ریشه در بُرزْمِهر پارسی دارد.
در جدول
در پاسخ به سؤالات جدول دربارهٔ وزیر باذکاوت ساسانی یا نماد خرد سیاسی، کلمهٔ «بزرجمهر» با ۷ حرف پاسخ دقیق است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی این نام خاص تاریخی را به هر دو صورت معرب و پارسی باستان نگارش میکنند.
به عربی
این کلمه خود یک واژهٔ معرب است که از پارسی میانه وارد زبان عربی شده و در کتابهای تاریخی عربی به همین صورت کار میرود.
به فارسی
معادل اصیل و پارسی میانه این نام، «بُرزْمِهر» یا «بزرگمهر» است که از ترکیب بَرز (شکوه) و میترا (مهر) ساخته شده است.
نماد چیست
در فرهنگ، تاریخ و بهویژه در شاهنامه فردوسی، بزرجمهر حکیم نماد بارز دانایی، جهانداری با خرد، و یک وزیر راستین و عادل است.
جمعبندی و توضیح کامل بزرجمهر
بزرجمهر (یا همان بزرگمهر) یکی از برجستهترین چهرههای اسطورهای و تاریخی ایران باستان و وزیر انوشیروان دادگر ساسانی است. نام او که ریشه در زبان پارسی میانه دارد، از دو بخش «برز» به معنای شکوه و بلندی و «مهر» به معنای خورشید یا عشق ترکیب شده است و در مجموع مفهومِ دارندهٔ مهرِ والا یا شکوهِ خورشید را تداعی میکند.
این نام در ادبیات فارسی و شاهنامهٔ فردوسی فراتر از یک نام خاص رفته و به نمادی ملی برای حکمت، تدبیر، عقل کل و خردِ سیاسی تبدیل شده است. داستانهای مربوط به هوش و درایت او در حل معماها (مانند راز بازی شطرنج) همواره در تاریخ ایران زبانزد بوده است.