یعنی چه
واژه عصفة در اصل به معنای یک بار وزش شدید و ناگهانی باد یا تندباد است. این کلمه در متون کهن لغوی گاهی به صورت استعاری برای اشاره به بوی خفیف یا بخار شراب نیز به کار رفته است.
تلفظ
این کلمه به صورت فَتْحه بر روی عین، سُکون روی صاد و فَتْحه روی فاء، یعنی عَصْفَة تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنمای «تندباد یا وزش سخت باد به عربی»، واژه ۴ حرفی «عصفة» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه نشاندهنده جریان سریع، ناگهانی و قدرتمند هوا هستند.
به عربی
در عربی معیار جدید، برای این مفهوم بیشتر از ترکیب عاصفة خفيفة یا هبة ريح استفاده میشود، در حالی که عصفة واژهای کلاسیکتر است.
به فارسی
بهترین برگردانهای فارسی برای این واژه، اصطلاحات «تندباد»، «باد سخت» یا «یک دمِ شدید از باد» هستند.
نماد چیست
در ادبیات و مفاهیم استعاری، این واژه و ریشه آن نمادی از تحول شدید، آشوب، نیروی کوبنده و ویرانگر طبیعت و همچنین دگرگونیهای ناگهانی در زندگی به شمار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل عصفة
واژه «عَصْفَة» یک اسم مصدر یا اسم مُرّه از ریشه عربی «ع ص ف» است که به طور دقیق بر یک بار وزش شدید، ناگهانی و تندِ باد دلالت دارد. اگرچه این صورتِ خاص از کلمه در زبان فارسی امروز کمتر به عنوان وامواژه مستقل جریان دارد، اما ریشه آن در متون کهن، ادبی و مذهبی بسیار پرکاربرد است. معنای اصلی این ریشه به مفاهیمی همچون درهمکوبیدن، پراکندن و وزش طوفانی باد اشاره دارد.
در قرآن کریم نیز مشتقات این ریشه مانند «عاصف» (به معنای باد تند و طوفانی) و «عصف» (به معنای کاه و برگ خشک درهمکوبیده شده) به کار رفتهاند که نشاندهنده قدرت تخریبگر یا ناپایداری مادی هستند. در ادبیات کلاسیک، اصطلاحاتی از این دست معمولاً برای به تصویر کشیدن حوادث سهمگین، خشم طبیعت یا دگرگونیهای ناگهانی روزگار استفاده میشوند.