یعنی چه
واژه مُغْرَق (به فتح راء) صفت مفعولی به معنای غرقشده یا فرو رفته در آب است. همچنین شکل دیگر آن یعنی مُغَرَّق (با تشدید و فتح راء) از باب تفعیل در ادبیات فارسی به کار میرود که به معنای زراندود، سیمکوفته و آراسته شده با طلا و نقره است؛ مانند اصطلاح «زین مغرق» در اشعار کهن.
تلفظ
این کلمه بسته به کاربرد سه نوع تلفظ دارد: مُغْرَق (صفت مفعولی: غرقشده)، مُغَرَّق (صفت مفعولی: زراندود و آراسته) و مُغْرِق (صفت فاعلی: غرقکننده).
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، برای راهنماهایی مثل «غرقشده»، «سیمکوفته» یا «طلاکاریشده»، کلمه ۴ حرفی «مغرق» به عنوان پاسخ صحیح کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای مفهوم غرق شدن در آب از واژه Drowned و برای مفهوم ادبی و هنری آن یعنی آراسته به طلا و نقره از کلمات Gilded یا Inlaid استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی و روان این واژه با توجه به بستر متن شامل «غرقگشته»، «فرو رفته در آب»، «زراندود»، «سیمکوفته» و «طلاکاریشده» است.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و فرهنگ عامه، مغرق (غرقشده) نمادی از فنای کامل، تسلیم محض و محو شدن و از خود بیخود شدن در معشوق یا عبادتی بزرگتر است. در مقابل، مُغَرَّق (زراندود) نمادی از شکوه، تجمل و آراستگی ظاهری به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل مغرق
واژه «مغرق» یک کلمه اصیل با ریشه عربی (غ ر ق) است که در زبان و ادبیات فارسی کاربردهای متنوع و زیبایی دارد. این واژه بسته به حرکتگذاری حرکاتِ زِبَر و زیر، معانی کاملاً متفاوتی به خود میگیرد؛ در حالت مُغْرَق به معنای غرقشده و مستغرق در آب است و در حالت مُغَرَّق به هنرهای تزیینی، طلاکاری و آراستن اشیاء با سیم و زر اشاره دارد.
این کلمه در قرآن کریم نیز به صورت جمع (مُغْرَقُون) برای توصیف عاقبت اقوام ستمکار گذشته مانند قوم نوح و فرعونیان به کار رفته است. در شعر و ادب فارسی، این واژه هم در معنای مادی (تزیینات فاخر) و هم در معنای معنوی و عرفانی (فنا شدن و غوطهوری در ذات حق) جایگاه ویژهای دارد.