یعنی چه
استسخار در لغت به معنای تمسخر، استهزا و به ریشخند گرفتن چیزی یا کسی است. همچنین این واژه به مفهوم دعوت کردن یا برانگیختن دیگران برای مسخره کردن یک موضوع نیز به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت اِستِسخار (es-tes-khār) است که مصدری از باب استفعال در زبان عربی محسوب میشود.
در جدول
این کلمه در جدولهای کلمات متقاطع به عنوان معادل مسخره کردن یا استهزا با ۷ حرف شناخته میشود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه شامل واژگانی چون Mockery، Derision و Ridicule هستند که همگی مفهوم ریشخند و تمسخر را میرسانند.
به فارسی
در زبان فارسی، واژههایی مانند ریشخند، استهزاء، سخریه و در متون کهن عباراتی مثل افسوس کردن به عنوان معادلهای دقیق آن به کار میروند.
در قرآن
این واژه به صورت فعلی در آیه ۱۴ سوره مبارکه صافات آمده است: «وَإِذَا رَأَوْا آيَةً يَسْتَسْخِرُونَ»؛ به این معنی که وقتی معجزهای را میبینند، آن را به مسخره میگیرند یا دیگران را به تمسخر آن فرامیخوانند.
نماد چیست
کلمه استسخار یک واژه انتزاعی و لغوی برای توصیف یک رفتار ناپسند اجتماعی (تمسخر) است و نماد فرهنگی، نمادین یا تصویری ویژهای در ادبیات ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل استسخار
استسخار واژهای کمتر شنیده شده و از مصادر باب استفعال در ریشه عربی «س-خ-ر» است که نباید آن را با کلمه «استخاره» به معنی طلب خیر کردن اشتباه گرفت. معنی اصلی این واژه ریشخند کردن، استهزا و همچنین تحریک و تشویق دیگران به مسخره کردن یک امر یا یک شخص است. این کلمه بار معنایی منفی دارد و توصیفگر رفتاری نکوهیده است.
در قرآن کریم نیز از این واژه در سوره صافات برای توصیف رفتار منکرانی یاد شده است که با دیدن آیات و نشانههای الهی، نه تنها خودشان آنها را به ریشخند میگرفتند، بلکه جوی ایجاد میکردند تا دیگران نیز به تمسخر بپردازند. در زبان فارسی امروز، این کلمه کاربرد روزمره چندانی ندارد اما در متون کهن و حل جدولهای کلمات متقاطع به عنوان یک کلمه ۷ حرفی کاربرد دارد.