یعنی چه
واژه «ثُلّه» در لغت به معنای قطعهای بزرگ و مجتمع از پشم یا رمهای بزرگ از گوسفندان است، اما در کاربرد رایج به معنای جماعت بسیار، خیل، توده و گروه بزرگی از انسانها به کار میرود که گرد هم جمع شدهاند.
تلفظ
این واژه به صورت ثُلّه (با پیش/ضمه روی حرف ث و تشدید بر روی حرف لام) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنمای «گروه انبوه»، «جماعت کثیر» یا «رمه گوسفندان»، کلمه ۳ حرفی «ثله» قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم ثله از واژگانی چون Multitude یا عباراتی نظیر Large group استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای فارسی این کلمه شامل واژههایی چون گروه، خیل، توده، زمره، جمعیت کثیر و انجمن منسجم است. متضادهای آن نیز واژههایی مانند قلیل، اندک و نزار هستند.
در قرآن
این کلمه دقیقاً ۳ بار در سوره مبارکه واقعه به کار رفته است؛ در آیات ۱۳ و ۴۰ (ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِینَ) و آیه ۳۹ (ثُلَّةٌ مِنَ الْآخِرِینَ) که به معنای گروه کثیری از پیشینیان و پسینیان در بهشت است و در تقابل با واژه «قلیل» (اندک) قرار دارد.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات قرآنی، واژه ثله نمادی از سعادت جمعی، کثرت نیکوکاران و رحمت وسیع پروردگار است؛ به این معنا که توده عظیمی از انسانها و نه فقط افرادی معدود، مشمول پاداش و بهشت الهی میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل ثله
واژه «ثُله» یک کلمه وامگرفته از زبان عربی (از ریشه ث-ل-ل) در زبان فارسی است که مفهوم اصیل آن به تجمع و یکپارچگی اشاره دارد. اگرچه در ریشهشناسی لغوی به معنای قطعه پشم بافتهشده یا گله بزرگ گوسفندان آمده، اما کاربرد اصلی و شناختهشده آن اشاره به جمعیتهای انسانی انبوه و گروههای بزرگ است.
شهرت و اعتبار اصلی این کلمه به واسطه حضور پررنگ آن در سوره واقعه قرآن کریم است. در این سوره، کلمه ثله در توصیف پاداشیافتگان و بهشتیان به کار رفته و نشان میدهد که برخلاف تصور رایج، شمار زیادی از انسانهای صالح (هم از نسلهای پیشین و هم از نسلهای پسین) به رستگاری دست مییابند.
در فرهنگ معین و دیگر لغتنامههای فارسی، این کلمه با مترادفهایی چون خیل، زمره، توده و جماعت کثیر همردیف شده است. شناخت این واژه علاوه بر کاربرد در حل جدولهای کلمات متقاطع، به درک بهتر متون دینی و ادبیات کهن کمک شایانی میکند.