معنی
واژه «خُذُوا» یک فعل امر عبادی و قرآنی است که به معنای گرفتن، دریافت کردن و پذیرا شدن یک امر یا دستور به کار میرود. در بافت متون دینی، این کلمه صرفاً به معنای فیزیکیِ گرفتن چیزی نیست، بلکه بیشتر به معنای پایبندی، اجرا و متعهد شدن به یک آیین یا قانون است.
یعنی چه
این کلمه خطابی است به گروهی از افراد (جمع مذکر مخاطب) تا با قدرت، جدیت و هوشیاری، وظیفه یا دستوری را که به آنها محول شده است بپذیرند و به آن عمل کنند؛ مانند دستور به آمادگی دفاعی یا تمسک به کتاب آسمانی.
مترادف
در زبان فارسی عباراتی چون «بردارید» و «پذیرا شوید» و در بافت عربی واژگانی نظیر «اقبلوا» (رویکرد و پذیرش) و «تمسّکوا» (چنگ زدن و پایبند شدن) نزدیکترین مفاهیم به این واژه هستند.
متضاد
کلمات ضد این واژه بر رها کردن، پشت گوش انداختن و روبرگرداندن از یک امر دلالت دارند.
هم خانواده
این واژهها همگی از ریشه ثلاثی مجرد «أ-خ-ذ» مشتق شدهاند و مفهوم مشترک گرفتن یا بازخواست را در خود دارند.
ریشه
«خُذُوا» فعل امر حاضر (جمع مذکر مخاطب) است که از ریشه «أخذ» ساخته شده است. در فرایند صرف این فعل، همزه ابتدایی ریشه در صیغه امر حذف شده و به شکل کنونی درآمده است.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع و طراحان سوال، اگر به عنوان راهنما عبارت «بگیرید به عربی (۴ حرفی)» یا «فعل امر عربی از ریشه اخذ» آمده باشد، پاسخ دقیق آن «خذوا» است.
جمعبندی و توضیح کامل خذوا
واژه «خُذُوا» یکی از افعال کلیدی و پرکاربرد در ادبیات قرآنی و عربی است که به صورت فعل امر برای جمع مذکر مخاطب صرف میشود. این کلمه از ریشه «أخذ» به معنای ستاندن و تصرف کردن مشتق شده است، اما در بافت کلام الهی و متون فصیح، معنایی فراتر از یک گرفتن ساده مادی دارد و به معنای پذیرش عمیق قلبی، پایبندی به عهد، هوشیاری و اجرای عملی احکام و وظایف به کار میرود.
بررسی کاربردهای این واژه در آیاتی چون «خذوا ما آتيناكم بقوة» نشان میدهد که این فرمان همواره با چاشنی جدیت، استقامت و مسئولیتپذیری همراه است. بنابراین، در حل جدول یا درک متون دینی، تفهیم معنای استعاری آن به عنوان نمادی از عملگرایی و طاعت اهمیت بالایی دارد.