یعنی چه
این عبارت به یکی از آثار مکتوب و تفسیریِ دانشمند، فیلسوف و متکلم بزرگ شیعه در قرن هفتم هجری، یعنی خواجه نصیرالدین طوسی اشاره دارد. این اثر، تفسیری است بر آیات قرآن کریم با رویکرد حکمی و کلامی که بخشی از آن به زبان عربی و بخشی دیگر (مانند تفسیر سوره اخلاص) به زبان فارسی نگاشته شده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب اضافی به صورت «تَفْـسِـیـرِ خْوا جِـهْ نَـصِـیـرُدْ دِینِ طُـو سِـی» است که در آن واژه خواجه به صورت «خاجه» خوانده میشود و الفِ «الدین» در ادغام کلامی ساقط میگردد.
در جدول
در مسابقات و جداول کلمات متقاطع، پاسخ این سوال دقیقاً همان عبارت «تفسیر خواجه نصیرالدین طوسی» با تعداد ۲۳ حرف است.
به انگلیسی
معادلهای زبانی این اثر ارزشمند در زبانهای انگلیسی، عربی و ترکی برای پژوهشهای بینالمللی کاربرد دارد.
به فارسی
به عنوان یک اسم خاص و عنوان کتاب، معادل مستقیم تکواژهای در فارسی ندارد؛ اما میتوان آن را به «شرح قرآن محقق طوسی» یا «تبیین کلامی استاد البشر» بازگرداند. واژههای همخانواده ریشه اصلی آن شامل فسر، مفسر، نصر، ناصر و منصور است.
نماد چیست
این عبارت در فرهنگ عامه نماد بصری خاصی ندارد، اما در تاریخ علم و اندیشه اسلامی، نمادی برجسته از «تفسیر عقلی و فلسفی قرآن» و مظهر پیوند عمیق میان دین، کلام و حکمت به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل تفسیر خواجه نصیرالدین طوسی
عبارت «تفسیر خواجه نصیرالدین طوسی» یک ترکیب اضافی و اسم خاص است که به تبیین، کشف و روشن ساختن مفاهیم و آیات قرآن کریم بر اساس دیدگاههای کلامی، حکمی و فلسفی محمد بن حسن جهرودی طوسی (معروف به خواجه نصیرالدین طوسی)، دانشمند و فیلسوف بزرگ قرن هفتم هجری اشاره دارد.
این اثر گرانقدر بخشی به زبان عربی و بخشی دیگر مانند تفسیر سوره اخلاص به زبان فارسی نگاشته شده است. ریشه کلمات این عبارت عربی و فارسی بوده و در تاریخ اسلام، این اثر به عنوان یکی از نمادهای اصلی پیوند میان عقلانیت، فلسفه و آموزههای وحیانی شناخته میشود که رویکردی متمایز در درک بطون قرآن ارائه میدهد.