یعنی چه
فلسفه زرتشت تبیین عقلانی و اخلاقی از جهان هستی بر پایه آموزههای «اشو زرتشت» (پیامبر و فیلسوف ایران باستان) است. هستهٔ مرکزی این اندیشه بر اختیار انسان، نبرد فکری-کرداری میان خیر و شر (راستی/اشه در برابر دروغ/دروج) و نوسازی جهان (فرشکرد) استوار است که در شعار عملی «پندار نیک، گفتار نیک، کردار نیک» خلاصه میشود. این واژه کلاسیک بوده و بنیان جهانبینی مزدیسنا را تشکیل میدهد.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت [فَ لْ سَ فَ یِ زَ رْ تُ شْ تْ] است. واژه اول ریشه یونانی و واژه دوم ریشه اوستایی دارد.
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در جدول، «فلسفه زرتشت» است که ۱۰ حرف دارد. گزینههای موازی دیگر مانند مزدیسنا یا حکمت خسروانی نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم از عبارات Zoroastrian Philosophy یا Zarathustrian Ideology استفاده میشود.
به فارسی
معادلها و جایگزینهای فارسی این ترکیب شامل «اندیشه مزدیسنا»، «آیین بهدینی»، «حکمت خسروانی» و «جهانبینی زرتشتی» است که همگی به ساختار فکری این آیین اشاره دارند.
در قرآن
خودِ ترکیب «فلسفه زرتشت» در قرآن نیامده است، اما در آیه ۱۷ سوره مبارکه حج، به پیروان این آیین با عنوان «مَجوس» اشاره شده است: «إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالصَّابِئِينَ وَالنَّصَارَىٰ وَالْمَجُوسَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا إِنَّ اللَّهَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ...». مطابق احادیث و نظر مفسران، مجوس در حکم اهل کتاب محسوب میشوند.
نماد چیست
نماد اصلی بصری این اندیشه «فروهر» است؛ پیکر بالداری که بالهای سهطبقه آن نشانگر هومته، هوخته و هوورشته (پندار، گفتار و کردار نیک) است. همچنین «آتش» (آذر) به عنوان نماد مادی پاکی، راستی (اَشَه) و روشنایی اهورامزدا شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل فلسفه زرتشت
فلسفه زرتشت یکی از کهنترین و تأثیرگذارترین مکاتب فکری جهان باستان است که بر پایه آموزههای اشو زرتشت شکل گرفته است. این جهانبینی، هستی را میدان نبردی مداوم میان خیر (راستی و نظم الهی یا اَشَه) و شر (دروغ و آشفتگی یا دروج) میداند و بر خلاف مکاتب تقدیرگرا، بالاترین ارزش را به اختیار و اراده آزاد انسان میدهد تا با انتخاب خود به گسترش روشنایی کمک کند.
جوهر عملی این فلسفه در سه اصل ساده اما بنیادین «پندار نیک، گفتار نیک، کردار نیک» تجلی مییابد. هدف غایی این تفکر، رسیدن به «فرشکرد» یا همان نوسازی و تکامل جهان است، جایی که با تلاش انسانهای راستکردار، بدی به طور کامل شکست خورده و جهان به پاکی نخستین خود بازمیگردد.