یعنی چه
واژه «راهدار» در کاربرد امروزی به مأمورانی اطلاق میشود که وظیفه نگهداری، برفروبی و ایمنسازی جادهها را بر عهده دارند. در متون کهن و تاریخ گذشته، این کلمه به کسی گفته میشد که از سوی دولت مأمور گرفتن عوارض و باج جاده از مسافران و کاروانها بود و گاه مجازاً به معنی راهزن یا پارچه خطدار نیز به کار میرفت.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت رادْدار (rāhdār) است که از ترکیب دو بخش «راه» و «دار» تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، عبارت «اسم راهدار» دقیقاً ۹ حرف دارد و پاسخ آن خودِ عبارت «اسم راهدار» است. همچنین کلماتی مانند راهبان، قرهسوار و باجگیر نیز به عنوان معادلهای آن در جدول کاربرد دارند.
به انگلیسی
برای مفهوم امروزی راهداری از اصطلاح Road maintenance worker و برای مفهوم تاریخی آن یعنی مأمور عوارض جاده از Toll collector استفاده میشود.
به فارسی
واژههای راهبان و نگهبان راه دقیقترین برگردانهای فارسی امروزی برای این کلمه هستند. در گذشته واژههایی مانند قرهسوار و باجگیر نیز به همین معنی به کار میرفتند.
در قرآن
کلمه راهدار واژهای کاملاً فارسی و اصیل است؛ به همین دلیل در متن قرآن کریم هیچگونه کاربرد یا ریشهای ندارد.
نماد چیست
در فرهنگ و جامعه امروز ایران، راهدار و لباسهای شبرنگ فسفری یا نارنجی مأموران جادهای، به همراه لودرهای برفروب در گردنههای سخت زمستانی، نماد خدمت بیمنت، فداکاری و برقرارکننده امنیت سفرها هستند.
جمعبندی و توضیح کامل اسم راهدار
واژه «راهدار» یک صفت مرکب فاعلی و اصیل در زبان فارسی است که از ترکیب «راه» و بن مضارع «دار» (از مصدر داشتن) ساخته شده است. این کلمه در طول تاریخ تغییر معنایی جالبی را تجربه کرده است؛ به طوری که در گذشته به مأموران حکومتی دریافت عوارض و باجهای جادهای از کاروانها اطلاق میشد و گاهی حتی در متون کهن به مجاز در معنی راهزن یا قطاعالطریق نیز به کار میرفت.
در کاربرد مدرن و امروزی، معنای این واژه کاملاً مثبت شده و به مأموران زحمتکشی گفته میشود که در سختترین شرایط آب و هوایی، مسئولیت پاکسازی، برفروبی، تعمیر و حفظ ایمنی راهها و جادههای کشور را بر عهده دارند تا سفر امنی را برای مسافران رقم بزنند.