یعنی چه
واژه متهب در زبان و ادبیات به دو معنای اصلی به کار میرود؛ نخست به معنی کسی است که دچار ترس، هراس و هیبت شده یا باابهت جلوه داده شده است. دوم، در صورتی که از ریشه وهب باشد، به معنای هدیه گرفته شده یا کسی است که بخششی را پذیرفته است.
تلفظ
این واژه بر وزن مُفتَعَل (اسم مفعول) به صورت مُتَّهَب و بر وزن مُفتَعِل (اسم فاعل) به صورت مُتَّهِب تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این واژه متهب است که دقیقاً از ۴ حرف تشکیل شده است.
به انگلیسی
بسته به ریشه و کاربرد کلمه در متن، معادلی برای ترس یا دریافت بخشش انتخاب میشود.
به عربی
این واژه اصالتی عربی دارد و در متون عربی به عنوان اسم مفعول یا فاعل استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل کلماتی چون ترسان، هراسدار، بیمزده و در وجه دیگر آن، دهشگیر یا هدیهپذیر است.
نماد چیست
در متون عرفانی و نمادین، متهب به عنوان نمادی از انسان سالک و بندهای یاد میشود که در برابر شکوه و ابهت باریتعالی دچار خشیت الهی و فروتنی مطلق شده است.
جمعبندی و توضیح کامل متهب
واژه مُتَّهَب یک لغت دقیق و کهن با ریشه عربی است که بسته به ریشهشناسی لغوی آن دو مظهر معنایی متفاوت را بازتاب میدهد. در وجه نخست و پرکاربردتر خود در متون کلاسیک، این واژه با مفاهیمی چون ترس، ابهت، هراس و خشیت گره خورده است و به فردی اشاره دارد که عظمت چیزی او را مجذوب یا ترسان کرده است. در ادبیات عرفانی نیز همین جنبه معنایی به نمادی از خضوع بنده در برابر خالق تبدیل میشود.
در وجه دوم، این کلمه از ریشه بخشش و وهبت برمیآید که معنایی کاملاً متفاوت یعنی دریافت هدیه و پذیرش جود و کرم را افاده میکند. شناخت هر دو جنبه به درک بهتر متون کهن کمک شایانی میسازد.