یعنی چه
واژه «رَبِحَتْ» یک فعل ماضی، مفرد مؤنث غایب از ریشه عربی «ر ب ح» است که به معنای به دست آوردن سود، منفعت مادی یا معنوی و فایده دیدن در یک معامله یا کار به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه با فتح راء، کسر باء، فتح حاء و سکون تاء به صورت «رَبِحَتْ» است.
در جدول
در پاسخ به سؤالات جدول کلمات متقاطع برای مفهوم «سود کرد (عربی)»، کلمه چهار حرفی «ربحت» پاسخ دقیق است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این فعل مؤنث گذشته، از ساختارهایی مانند It profited یا gained استفاده میشود.
به عربی
این کلمه خود یک فعل اصیل عربی از ثلاثی مجرد است که مترادف آن در این زبان «نَفَعَتْ» یا «اَربَحَتْ» و متضاد آن «خَسِرَتْ» (زیان کرد) میباشد.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل عبارات «سود کرد»، «بهرهمند شد»، «منفعت یافت» و «سودبخش شد» است. همخانوادههای آن در فارسی شامل رِبح (سود)، رابح (سودکننده) و مرابحه هستند.
در قرآن
این واژه تنها یک بار در قرآن کریم در آیه ۱۶ سوره بقره درباره تجارتی زیانبار برای منافقان آمده است: «أُولَٰئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلَالَةَ بِالْهُدَىٰ فَمَا رَبِحَتْ تِجَارَتُهُمْ وَمَا كَانُوا مُهْتَدِينَ» که به معنای «تجارتشان سود نکرد» میباشد.
جمعبندی و توضیح کامل ربحت
واژه «ربحت» یک ساختار فعلی در زبان عربی است که به واسطه متون دینی و ادبیات اسلامی وارد حوزه زبان فارسی شده است. این کلمه از ریشه ثلاثی مجرد «ر ب ح» مشتق شده و دلالت بر کسب منفعت، فایده و سود مادی یا معنوی توسط یک فاعل مؤنث دارد. در ساختار لغوی، متضاد اصلی این کلمه واژه «خسرت» به معنای زیان و ضرر کردن است.
شهرت و کاربرد ویژه این واژه به حضور منحصربهفرد آن در آیه ۱۶ سوره مبارکه بقره بازمیگردد. در این آیه، خداوند متعال وضعیت منافقانی را توصیف میکند که هدایت الهی را فروخته و در مقابل آن گمراهی را خریدهاند؛ سپس با تعبیر «فَمَا رَبِحَتْ تِجَارَتُهُمْ» اشاره میکند که این دادوستد معنوی هرگز برای آنها سودی به همراه نداشته و مایه هدایتشان نشده است.