یعنی چه
«استلمت» فعلی عربی از باب افتعال (ریشه س-ل-م) است که در متون آموزشی و مذهبی کاربرد دارد. این کلمه دو کاربرد عمده دارد: نخست در معنای روزمره به معنی دریافت کردن و تحویل گرفتن یک کالا، نامه یا پیام؛ دوم در اصطلاح فقهی و مناسک حج که به معنای لمس کردن یا بوسیدن حجرالاسود به نشانه بیعت با خداوند است.
تلفظ
تلفظ دقیق این واژه بر اساس صیغه متکلموجده «اِستَلَمتُ» است. در صورتی که برای مخاطب مذکر یا مؤنث به کار رود، به صورت «اِستَلَمتَ» یا «اِستَلَمتِ» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، این واژه دقیقاً یک پاسخ ۶ حرفی را تشکیل میدهد که معادل دریافت کردن یا مسح کردن حجرالاسود است.
به انگلیسی
در ترجمه انگلیسی با توجه به صیغههای مختلف فعل، معمولاً از تعابیر مربوط به گرفتن و دریافت کردن استفاده میشود.
به عربی
واژه استلمت خود یک فعل اصیل عربی (ماضی باب افتعال) است و نیازی به برگردان به زبان عربی ندارد، بلکه ساختار صرفی آن بررسی میشود.
به فارسی
بهترین و دقیقترین برگردانهای فارسی برای این واژه در متون، عبارتهای «دریافت کردم»، «به من رسید» یا «دست کشیدم و بوسیدم» هستند.
نماد چیست
خود واژه نماد اسطورهای یا فرهنگی خاصی نیست؛ اما عملِ «استلام» در مناسک مذهبی اسلام، نمادی ارزشمند از لمس سنگ آسمانی حجرالاسود و تجدید عهد و پیمان بندگی با خداوند در جریان طواف کعبه به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل استلمت
واژه «استلمت» یک فعل ماضی از باب افتعال در زبان عربی است که از ریشه ثلاثی مجرد «س-ل-م» مشتق شده است. این واژه در متون آموزشی و مذهبی فارسی کاربرد دارد و بسته به صیغه و ضمیر متصل به آن، به معنای «دریافت کردم» یا «تحویل گرفتی» به کار میرود.
علاوه بر کاربرد عمومی و روزمره در معنای ستاندن و تحویل گرفتن کالا یا نامه، این کلمه در اصطلاحات فقهی و مناسک حج بار معنایی ویژهای دارد. در این سیاق، به عمل لمس کردن یا بوسیدن حجرالاسود «استلام» گفته میشود و فعل «استلمتُ» نشاندهنده انجام این عمل عبادی است که نمادی از بیعت مجدد با پروردگار به شمار میرود.
این واژه از نظر ساختاری ۶ حرف دارد و همخانوادههای متعددی نظیر تسلیم، سلامت، اسلام، مسلم و استلام در زبان فارسی دارد. اگرچه ریشه این واژه در قرآن کریم آمده، اما خودِ این فعل به صورت صریح در متن قرآن به کار نرفته است.