یعنی چه
واژه طبلات جمع مؤنث سالم «طبلة» (طبله) است. این کلمه در زبان و ادبیات به دو معنای اصلی کاربرد دارد: نخست به معنی طبلهای کوچک که نوعی ساز کوبهای هستند، و دوم به معنی صندوقچهها، قوطیها یا ظروف کوچکی که عطاران در گذشته برای نگهداری عطر، مشک، غالیه و ادویهجات از آنها استفاده میکردند.
تلفظ
این واژه در حالت جمع به صورت طَ بَ لات (با فتح طاء و باء) یا طَ بِ لات (بر اساس مفرد آن یعنی طَبله با سکون باء در فارسی) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، واژه «طبلات» به عنوان پاسخ پنج حرفی برای راهنماهایی مثل «جمع طبله»، «طبلهای کوچک» یا «صندوقچههای کوچک عطر» کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به بستر متن، معادل انگلیسی آن برای آلات موسیقی Drums و برای ظروف قدیمی عطاری Small caskets یا Perfume boxes است.
به فارسی
برگردان و معادلهای مستقیم این واژه در زبان فارسی روان شامل «طبلها»، «صندوقچههای کوچک» و «قوطیهای عطر و ادویه» میشود.
نماد چیست
مفرد این واژه یعنی «طبله» (بهویژه در ترکیب طبله عطار) در ادبیات فارسی نماد انسان دانا، مخزن اسرار، زیبایی، تنوع و بخشندگی بیصدا است؛ همانگونه که سعدی شیرازی میفرماید: «دانا چو طبله عطار است، خاموش و هنرنمای».
جمعبندی و توضیح کامل طبلات
واژه «طبلات» ریشه در زبان عربی دارد و جمع مؤنث کلمه «طبلة» است که وارد زبان و ادبیات فارسی شده است. این کلمه دو قلمرو معنایی کاملاً متفاوت را پوشش میدهد؛ از یک سو در دنیای موسیقی به معنای طبلهای کوچک (سازهای کوبهای) است و از سوی دیگر در دنیای سنتی تجار و عطاران، به صندوقچهها و ظروف ظریف نگهداری عطر و ادویه اطلاق میشود.
در حوزه ادبیات، شکل مفرد این کلمه یعنی طبله عطار، به دلیل در بر داشتن رایحهها و هنرهای گوناگون در عین سکون و بیصدایی، به نمادی برای انسانهای دانا، خردمند و بافضیلت تبدیل شده است که بدون ادعا و هیاهو، منشأ خیر و آگاهی هستند.
این واژه در حل جدولهای کلمات متقاطع نیز به عنوان یک کلمه پنج حرفی کلیدی شناخته میشود و دانستن ریشهها و کلمات همخانواده آن مانند طبل، طبّال و تطبیل به درک بهتر کاربردهای متون کلاسیک کمک میکند.