یعنی چه
وسیله رمال به مجموعه ابزارها و وسایلی تفهیم میشود که فرد پیشگو، غیبگو یا رمال برای انجام کار خود، پیشبینی آینده، طالعبینی یا استخراج خطوط و نقاط از آنها استفاده میکند. این وسایل از نظر تاریخی شامل مهرههای برنجی چهاروجهی متصل به میله (تاس یا قرعه رمل)، تخته یا کیسه شن (ریگ) و در مواردی اسطرلاب بوده است.
تفط
تلفظ این عبارت ترکیبی به صورت «وَسِیلِهیِ رَمّال» (Vasile-ye Rammāl) است. واژه رَمّال با تشدید روی حرف م خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این راهنما میتواند خود عبارت «وسیله رمال» با ۹ حرف یا ابزارهای خاص آن مانند «قرعه رمل» و «اسطرلاب» باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم از واژگانی استفاده میشود که به پیشگویی یا ابزارهای طالعبینی مرتبط هستند.
به عربی
در زبان عربی با توجه به ریشه کلمه، به این اسباب «أدوات الرمل» میگویند که مستقیماً به پیشه رمالی اشاره دارد.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و ادبیات فارسی، وسایل رمالی نماد و مظهر خرافات، فریبکاری، تقدیرگرایی، وهم و جستوجوی پنهانی و غیرعلمی آینده به شمار میروند. اصطلاح کنایی «رمل و اسطرلاب چیدن» نیز مجازاً به معنی پیچیده کردن یک کار ساده یا توسل به بهانههای عجیب و غریب برای توجیه یک مسئله است.
جمعبندی و توضیح کامل وسیله رمال
عبارت «وسیله رمال» به طور کلی به مجموعه آلات و اسبابی اشاره دارد که در گذشته و حتی امروز، توسط افراد فالگیر و غیبگو برای طالعبینی و ادعای پیشبینی آینده استفاده میشود. اصلیترین این وسایل شامل تاسهای مخصوص چهاروجهی برنجی و تختههای رمل بوده که رمالان با تکان دادن آنها و ترسیم خطوط روی شن یا کاغذ، به اصطلاح فال افراد را میخواندند.
از نظر ریشهشناسی، واژه وسیله عربی و رمال صفت مبالغه از «رمل» به معنی شن و ماسه است؛ چرا که در گذشته این خطوط بر روی تودههای شن ترسیم میشدند. در ادبیات و باورهای اجتماعی، این ابزارها همواره به عنوان نمادی از رفتارهای خرافی، سادهلوحی و دوری از منطق و استدلال علمی شناخته میشوند.