یعنی چه
به تاراج رفتن به معنای به غارت رفتن، به چپاول رفتن، یغما شدن یا دزدیده شدن و از دست رفتنِ تمام و کمالِ اموال و دارایی با زور و خشونت است. این عبارت در ادبیات فارسی گاهی به صورت مجازی برای از دست رفتنِ سرمایههای معنوی مانند عمر، جوانی، یا دل و دین نیز به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این مصدر مرکب به صورت [be tārāj raftan] است که در آن حرف 'آ' کشیده و حروف دیگر با حرکات کوتاه ادا میشوند.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این اصطلاح با توجه به تعداد حروف مشخص میشود. کلمه اصلی ۱۱ حرف دارد، اما معادلهای کوتاهتری مثل غارت یا یغما نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم غارت شدن و به توبره کشیده شدن اموال از این افعال مجهول استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی واژههای مشتق از ریشه «نهب» و «سلب» دقیقترین معادلها برای این اصطلاح هستند.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ عامه، عبارت به تاراج رفتن نمادِ بارزِ «بیثباتی دنیا»، «مظلومیتِ فرد مالباخته»، «هجوم ناگهانی مصیبت» و یا «ویرانی مطلق» است؛ همانطور که در اشعار کلاسیک، به تاراج رفتن گلستان توسط باد پاییز بارها تصویر شده است.
جمعبندی و توضیح کامل به تاراج رفتن
اصطلاح «به تاراج رفتن» یکی از تعابیر کنایی و مصادر مرکب کهن در زبان فارسی است که ریشه در مفهوم غارت، چپاول و از دست رفتن ناگهانی و خشونتآمیز داراییها دارد. ریشه واژه تاراج بنا بر دیدگاه زبانشناسان یا از واژه اوستایی «تَر» به معنی آشوب و تاختن گرفته شده یا مشتق از بن ترکی به معنی پراکندن و تراشیدن است. این واژه در طول تاریخ همواره برای توصیف وضعیت جنگها و هجومهای ناگهانی به کار میرفته است.
علاوه بر کاربرد مادی و واقعی، این عبارت جایگاه ویژهای در ادبیات عرفانی و عاشقانه فارسی دارد. شاعران بزرگ مانند سعدی و حافظ از این تعبیر به صورت مجازی برای از دست رفتن ارزشمندترین داراییهای انسانی نظیر عمر، جوانی، صبر، و دل و دین در برابر جلوه معشوق یا گذر بیرحمانه زمان استفاده کردهاند و آن را نمادی از بیثباتی جهان جلوه دادهاند.