یعنی چه
گله کلا از ترکیب دو واژه «گله» (رمه گوسفندان) و «کَلا» (تغییریافته کلات در زبان مازندرانی به معنای ده، آبادی یا قلعه) ساخته شده است. این نام به آبادی یا دهی اشاره دارد که محل اسکان یا چرای گوسفندانِ گلهداران بوده است. در حال حاضر روستاهایی با این نام در شهرستانهای ساری و بابل در استان مازندران وجود دارند.
تلفظ
این واژه در زبان بومی و فارسی به صورت گَلّه کَلا (Galleh Kolā) تلفظ میشود که در آن حرف لام در کلمه اول دارای تشدید و فتحه است و کلمه دوم نیز با فتحه کاف ادا میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به سؤالاتی نظیر «روستایی در شهرستان ساری»، «دهی در بابل» یا «آبادی گلهداران در مازندران»، واژه ۶ حرفی «گله کلا» مد نظر است.
به انگلیسی
این کلمه به عنوان یک اسم خاص جغرافیایی در زبان انگلیسی به صورتهای Galleh Kola یا Galeh Kola نگاشته میشود.
در قرآن
واژه «گله کلا» یک اسم خاص جغرافیایی و ترکیبی از زبانهای فارسی و طبری (مازندرانی) است؛ بنابراین ریشه عربی نداشته و در متن قرآن کریم به کار نرفته است.
نماد چیست
این واژه به عنوان یک نام جغرافیایی، نمادی از بافت سنتی، شغل گلهداری و پیوند مردمان مناطق شمالی ایران (بهویژه سوادکوه و دشتهای مازندران) با طبیعت و دامپروری در ادوار گذشته است.
جمعبندی و توضیح کامل گله کلا
واژه «گله کلا» یک اسم خاص جغرافیایی (توپونیم) متعلق به خطه شمال ایران و استان مازندران است. این نام بر روی روستاهایی در بخش مرکزی شهرستان ساری و همچنین شهرستان بابل گذاشته شده است. از نظر ریشهشناسی، این واژه ترکیبی از بخش سنتی «گله» و پسوند طبری «کلا» است. پسوند «کلا» در زبان مازندرانی تغییریافته کلمه «کلات» به معنای قلعه، ده یا آبادی است که در نامگذاری بسیاری از مناطق این استان مانند امیرکلا یا کیاکلا نیز به چشم میخورد.
با توجه به تاریخچه منطقه، این نام به معنای «آبادی گلهداران» است و به مکانهایی اشاره دارد که در گذشته محل اسکان، مراتع یا چرای گوسفندان گلهدارانِ سوادکوه و مناطق همجوار بوده است. این واژه نمادی از سبک زندگی دامداری سنتی و فرهنگ بومی مردم مازندران در ارتباط با ساختار جغرافیایی محل سکونتشان به شمار میرود.