یعنی چه
تابعدار به شخص یا موجودی گفته میشود که از دستورها، قوانین یا خواسته فرد دیگری پیروی میکند و در حالت انقیاد و اطاعت قرار دارد. این واژه از نظر لغوی به معنای دارندۀ پیرویت و فرمانبرداری است.
تلفظ
این کلمه به صورت «تابِعدار» (tābe'dār) تلفظ میشود؛ هرچند از نظر زبانشناسانی مانند دهخدا ترکیب آن غلط مشهور است و شکل درستتر آن «تَبَعدار» است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این کلمه در جدول ۷ حرف دارد. کلمات هممعنی دیگر آن مانند مطیع و فرمانبردار نیز در جدولها کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن و متن، واژههای متفاوتی برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی فصیح ترکیب واژگانیِ «تابعدار» وجود ندارد و به جای آن از مشتقات ریشه «تبع» و «طوع» استفاده میشود.
به فارسی
واژههای اصیل و سره فارسی یا ترکیبات رایج متبادرکننده این مفهوم شامل فرمانبردار، دستبسته، گوشبهفرمان، پیرو و رام هستند.
نماد چیست
کلمه تابعدار یک صفت رفتاری و معنایی است و نماد تصویری، نمادین یا سنتی خاصی در فرهنگها یا نشانهشناسی برای آن تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل تابعدار
واژه «تابعدار» در زبان فارسی از ترکیب اسم فاعل عربی (تابع) و پسوند فاعلی فارسی (دار) ساخته شده است. جالب اینجاست که لغتشناسان بزرگی چون علیاکبر دهخدا این ترکیب را یک «غلط عامیانه» یا غلط مشهور میدانند، زیرا کلمه تابع خود معنای فاعلی دارد و نیازی به پسوند «دار» ندارد؛ با این حال، این واژه در ادبیات شبهقاره و زبان اردو کاملاً درست و بسیار رایج است.
از نظر معنایی، تابعدار به کسی اطلاق میشود که مطیع، منقاد و گوشبهفرمان باشد و صفت متمرد یا سرکش در نقطه مقابل آن قرار میگیرد. اگرچه خود این واژه مرکب در قرآن نیامده، اما ریشه عربی آن یعنی «تبع» و مشتقاتش بارها در آیات قرآن برای اشاره به پیروان و تبعیتکنندگان به کار رفته است.