یعنی چه
زمهریری یک صفت نسبی و منسوب به واژه «زمهریر» است. این کلمه برای توصیف هوا، مکان یا حالتی به کار میرود که از شدت سرما سوزان، منجمدکننده و استخوانسوز باشد.
تلفظ
این واژه به صورت زَمْهَرِیرِی تلفظ میشود که در آن حرف اول (ز) مفتوح و ساکن بر روی حرف (م) قرار دارد.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی، به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «سرمای سخت» یا «بسیار سرد» از واژه ۷ حرفی «زمهریری» استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف شدت سرمای زمهریری از صفاتی چون Frigid و Glacial استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای فارسی و واژگان هممعنی آن شامل منجمد، یخآجین، بسیار سرد، افسرده (از شدت سرما) و قندیلبسته است. متضادهای آن نیز کلماتی چون جهنمی، سعیر، تفتیده و گدازان هستند.
در قرآن
خود واژه «زمهریر» تنها یک بار در قرآن کریم و در آیه ۱۳ سوره انسان (دهر) آمده است؛ آنجا که اعتدال هوای بهشت را توصیف میکند و میفرماید بهشتیان در آنجا نه آفتاب سوزانی میبینند و نه سرمای سختی (زمهریر). البته در روایات اسلامی از زمهریر به عنوان بخش یا طبقهای بسیار سرد در جهنم نیز یاد شده است.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ عامه، هوای زمهریری نماد ناامیدی مطلق، بیپناهی، رکود، بیاحساسی و مرگ ناشی از بیرحمی است. تعابیری مانند «باد زمهریری» کنایه از سختی روزگار و ظلم ستمگران دارد. همچنین در باورهای عامیانه و غیردینی گذشته، به اشتباه تصور میشد که سادات گناهکار به جای آتش در زمهریر مجازات میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل زمهریری
واژه «زمهریری» صفتی برگرفته از ریشه عربی «زمهر» به معنای شدت سرما یا خشم است، هرچند برخی زبانشناسان بخش اول آن (زم) را با واژگان هندواروپایی و ایرانی مانند زمستان و شمیران همریشه میدانند. این کلمه در ادبیات فارسی برای توصیف اوج سرمای استخوانسوز و منجمدکننده به کار میرود و بار معنایی عمیقی از رکود و ناامیدی را منتقل میکند.
در متون دینی، ریشه این واژه (زمهریر) در قرآن کریم برای توصیف اعتدال بهشت و نفی سرمای آزاردهنده آمده است، در حالی که در روایات کنایه از طبقهای خاص در جهنم با سرمای کشنده دارد. در مجموع، زمهریری کلمهای هفتحرفی و پرکاربرد در ادبیات، جدول کلمات و متون کهن است که برای بیان شدت برودت استفاده میشود.