یعنی چه
واژه «زواهره» جمع مکسر «زاهرة» (مؤنث زاهر) است که در لغت به معنای گلهای درخشان، شکوفهها و هر چیز تابناک و نورانی به کار میرود. همچنین در مراجع تاریخی و جغرافیایی، این کلمه نام یکی از قبایل مشهور عرب در منطقه اردن و نواحی همجوار آن است.
تلفظ
این کلمه به صورت مکسور در حرف هاء پیش از آخر و با تاء تأنیث در پایان، به صورت زَواهِرِه تلفظ میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع، این واژه ۶ حرفی به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «شکوفهها» یا «چیزهای درخشان و تابان» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، برای واژه زواهره از معادلهایی که به شکوفایی یا درخشندگی اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
ریشه این واژه عربی است و در این زبان برای اشاره به جلوههای نورانی و شکوفایی طبیعت به کار میرود.
به فارسی
برگردان دقیق این واژه در زبان فارسی شامل مفاهیمی چون شکوفهها، جلوههای درخشان، روشناییها و گلهای تابناک است که حس طراوت و نور را منتقل میکند.
جمعبندی و توضیح کامل زواهره
واژه «زواهره» یک اسم جمع مکسر با ریشه عربی (از ثلاثی مجرد زهـر) است که بار معنایی بسیار لطیف و زیبایی دارد. این کلمه در اصل به معنای شکوفهها، گلهای درخشان و هر آن چیزی است که از خود نور، تلالو و روشنایی ساطع میکند. در حوزه ادبیات و نمادشناسی، این واژه یادآور طراوت، بیداری طبیعت و زیباییهای پایدار یا زودگذر جهان است.
اگرچه خود این واژه به صورت مستقیم در متن قرآن مجید ذکر نشده، اما همخانوادههای معروف آن مانند «زهرة» در آیاتی نظیر آیه ۱۳۱ سوره طه به جلوه و شکوفه ناپایدار زندگی دنیا اشاره دارد. علاوه بر بار لغوی، زواهره در بستر تاریخ و جغرافیا نیز به عنوان نام یکی از قبایل اصیل و شناختهشده عرب در کشور اردن کاربرد دارد.