معنی
واژه آشکار به ویژگی یا حالتی اشاره دارد که پنهان نیست و بهراحتی با حواس پنجگانه یا نیروی عقل و اندیشه درک میشود.
یعنی چه
عبارت آشکار زمانی به کار میرود که یک موضوع، شیء یا حقیقت بدون هیچ ابهام، پردهپوشی یا مخفیکاری در برابر دیگران قرار گیرد.
مترادف
این کلمات همگی بر مفهوم پیدا بودن و عدم خفا دلالت دارند و میتوانند در متون مختلف جایگزین یکدیگر شوند.
متضاد
این واژهها نقطه مقابل روشنی و عیان بودن هستند و بر مکتوم بودن، رازآلود بودن یا عدم رویت دلالت میکنند.
هم خانواده
این کلمات همگی از بن واژه آشکار مشتق شده یا با افزودن پسوندها و افعال معین، نقشهای دستوری متفاوتی یافتهاند.
ریشه
این واژه کاملاً بومی و ایرانی است و ریشه در فارسی میانه دارد که به صورت آشکاراک (āškārāg) به همین معنی به کار میرفته است؛ بنابراین ریشه عربی ندارد.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، برای راهنمای آشکار معمولاً از واژههای هممعنی مانند هویدا، عیان یا واضح استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژگان متعددی بسته به لحن کلام و متن برای رساندن مفهوم آشکار وجود دارد.
جمعبندی و توضیح کامل آشکار
واژه آشکار یکی از کلمات اصیل و ریشهدار زبان فارسی است که مفهوم عیان بودن، وضوح و پدیدار شدن را به ذهن متبادر میکند. این کلمه در ادبیات فارسی و عرفان نقشی کلیدی دارد و اغلب در برابر مفاهیمی چون غیب، باطن و پنهان قرار میگیرد تا تجلی حقیقت یا وضوح یک امر را بدون ابهام نشان دهد.
از نظر ساختاری، این واژه پویایی بالایی دارد و مشتقات متعددی مانند آشکارا و آشکارسازی از آن حاصل شده است. در ترجمه متون و به ویژه قرآن کریم، گرچه خود کلمه به دلیل اصالت فارسیاش حضور ندارد، اما مفاهیم عمیقی چون مبین، ظاهر و علانیه با این واژه به زیبایی ترجمه شدهاند که نشاندهنده عمق و رسایی آن در انتقال معناست.