یعنی چه
این واژه به عنوان یک صفت مرکب، برای توصیف فرد، جاندار یا شیئی به کار میرود که ظرفیت بالایی برای تحمل سختیها، مداومت در کارها و مقاومت در برابر فرسایش و مشکلات دارد.
تلفظ
تلفظ این واژه از ترکیب پیشوند صفتساز «پُر» با ضمه روی حرف پ، و واژهٔ «اِستِقامَت» با کسره روی الف و تاء ساکن تشکیل شده است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، این واژه دقیقاً ۹ حرف دارد. از معادلهای کوتاهتر آن نیز میتوان به عنوان جایگزین استفاده کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن، از واژههایی که نشاندهنده ظرفیت بالای بدنی (Stamina) یا روانی هستند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از ساختارهای مبالغه یا ترکیبهای توصیفی برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
به فارسی
واژگان جایگزین و هممعنی فارسی آن شامل واژههای اصیلی مانند نستوه (خستگیناپذیر)، سختکوش و پرتحمل هستند که پایداری زیاد را میرسانند.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و ادبیات فارسی، کوه مظهر استواری و پایداری بیحرکت در برابر طوفانهاست. همچنین شتر به دلیل توانایی بالا در تحمل تشنگی و سختیهای بیابان، نماد حیوانی این صفت است.
جمعبندی و توضیح کامل پر استقامت
واژهٔ «پر استقامت» یک صفت مرکب توصیفی در زبان فارسی است که از ترکیب پیشوند فارسی «پُر» و اسم مصدر عربی «استقامت» ساخته شده است. این واژه به ویژگی یا کیفیتی اشاره دارد که در آن فرد یا شیء میتواند برای مدتی طولانی در برابر فشارها، موانع و فرسودگیهای فیزیکی و روحی دوام بیاورد بدون آنکه دچار فروپاشی یا تسلیم شود.
اگرچه خود این ترکیب به صورت عینی در متون کهن یا قرآن مجید عیناً به کار نرفته، اما مفهوم ریشهای آن یعنی ایستادگی و پایداری در راه هدف، همواره در فرهنگ ایرانی و آموزههای دینی (مانند آیه ۳۰ سوره فصلت) ستایش شده است. در ادبیات و فرهنگ عامه، پدیدههایی همچون کوه و جاندارانی مانند شتر به عنوان مظهر و نماد عینی این صفت شناخته میشوند.