یعنی چه
در هندوئیسم، خدا مفهومی دوگانه دارد؛ از یکسو «نیرگونا برهمن» به معنای حقیقت مطلق، بیشکل و فراتر از درک انسانی است و از سوی دیگر «سگونا برهمن» به معنای خدای دارای صفت است که در قالب ایزدان (دیواها) برای هدایت بشر تجلی مییابد.
تلفظ
این عبارت به صورت «خُدا دَر هِن-دو-ئیس-م» تلفظ میشود که بیانگر باورهای الهیاتی در دین هندو است.
در جدول
عبارت «خدا در هندوئیسم» با احتساب حروف و فاصلهها در جداول متقاطع معادل ۱۳ حرف محسوب میشود.
به انگلیسی
معادلهای اصلی این مفهوم در انگلیسی شامل God in Hinduism برای اشاره کلی و Brahman برای اشاره به حقیقت غایی هستی است.
در قرآن
واژه برهمن یا اصطلاحات اختصاصی هندوئیسم به طور مستقیم در قرآن کریم ذکر نشدهاند و هیچ اشارهای به این نظام عقیدتی با این عناوین در متن قرآن وجود ندارد.
نماد چیست
نماد اصلی خدا در هندوئیسم، هجای مقدس «اُوم» (ॐ) است. این نماد به عنوان صدای آغازین آفرینش و مظهر صوتی حقیقت مطلق (برهمن) شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل خدا در هندوئیسم
مفهوم خدا در هندوئیسم بر پایه یگانگی وجود و کثرت تجلیات بنا شده است. فیلسوفان هندو معتقدند که تمام خدایان و موجودات هستی، جلوههایی از یک حقیقت واحد به نام «برهمن» هستند. این نظام باورها، از انتزاعیترین سطوح فلسفی تا پرستشهای آیینی ایزدانی همچون ویشنو، شیوا و برهما را شامل میشود.
تنوع در پرستش در هندوئیسم به معنای چندخدایی به مفهوم سنتی نیست، بلکه نشاندهنده ظرفیت بالای این دین در پذیرش اشکال گوناگون برای دسترسی به حقیقت غایی است. پیروان این آیین با استفاده از نمادهایی نظیر «اُوم» تلاش میکنند تا با این حقیقت مطلق ارتباط برقرار کنند.