یعنی چه
واژه متبرجات به معنای زنانی است که با خودآرایی، تبرج و آشکار کردن اندام یا زینتهای خود، سعی در جلب توجه نامحرمان دارند و خود را در معرض دید همگان قرار میدهند.
تلفظ
این کلمه به صورت مُتَبَرِّجَات تلفظ میشود که م بر اساس ضمه، ت و ب با فتحه، ر با کسره و تشدید، و ج با فتحه خوانده میشود.
در جدول
پاسخ متداول در جدول برای شرح «زنان جلوهگر و خودآرا در ادبیات دینی»، واژه ۷ حرفی «متبرجات» است.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و جمع مؤنث سالم از واژه «مُتَبَرِّجَة» (اسم فاعل از باب تفعل) است.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق این کلمه شامل واژگانی چون خودآرایان، جلوهگران، زنان خودنما و عیانکنندگانِ زینت است.
در قرآن
این واژه دقیقاً یکبار در آیه ۶۰ سوره نور به صورت «غَيْرَ مُتَبَرِّجَاتٍ بِزِينَةٍ» به کار رفته که به زنان سالخورده اجازه کاهش پوشش روین را میدهد، مشروط بر آنکه قصد جلوهگری و خودنمایی نداشته باشند.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات اسلامی، متبرجات به عنوان نمادی از فرهنگ جاهلی پیش از اسلام (جاهلیت اولی) و رفتارهای مخل عفاف و حجاب شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل متبرجات
واژه متبرجات یک اصطلاح وامگرفته از زبان عربی است که ریشه در کلمه «ب ر ج» دارد. وجه تسمیه آن به برج از این جهت است که همانند برجهای بلند قلعهها، این زنان نیز خود را کاملاً آشکار و در معرض دید همگان قرار میدهند. این واژه در متون فقهی، دینی و ادبیات فارسی برای اشاره به زنان خودنما و جلوهگر به کار میرود.
این اصطلاح در قرآن کریم نیز صراحتاً بیان شده و در حوزه سبک زندگی اسلامی، در مقابل مفاهیمی چون محجبات، مستورات و عفیفات قرار میگیرد. در واقع متبرجات اشاره به جریانی دارد که زیباییهای فردی را ابزاری برای جلب توجه در جامعه قرار میدهد و از حیا و پوشش فاصله میگیرد.