یعنی چه
واژهٔ بافهم به فردی باذکاوت، عاقل و فهمیده اشاره دارد که مسائل را به سرعت و به درستی درک میکند. این کلمه برای توصیف ویژگیهای اخلاقی و ذهنی انسانهای هوشیار و باکمال به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «بافَهم» است که از دو بخش «با» (پیشوند دارندگی) و «فَهم» تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این معما با توجه به تعداد حروف مشخص میشود. واژهٔ اصلی بافهم ۵ حرف دارد، اما کلماتی مانند فهیم یا دانا نیز ممکن است به عنوان جایگزین مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم شخص بافهم و باادراک، بیشتر از صفتهای صریح ذهنی و تحلیلی استفاده میشود.
به فارسی
این واژه صفت مرکب انشایی در زبان فارسی است. از نظر معنایی با کلماتی چون ذکی، عاقل، باکمال، فهیم و خردمند همپوشانی کامل دارد. متضادهای آن نیز بیفهم، نفهم و نادان هستند.
نماد چیست
بافهم یک صفت انسانی و درونی است؛ به همین دلیل در فرهنگها نماد مادی، گیاهی یا جانوری ثبتشده و مشخصی برای آن تعریف نشده است و صرفاً نمایانگر ویژگی عقلانی بشر است.
جمعبندی و توضیح کامل بافهم
واژهٔ «بافهم» یکی از صفتهای زیبای ترکیبی در زبان فارسی است که از ترکیب پیشوند دارندگی «با» و واژهٔ عربی «فهم» ساخته شده است. این کلمه به طور مستقیم به کیفیت ذهنی و ادراکی انسانها اشاره دارد و فردی را توصیف میکند که در مواجهه با مسائل زندگی، از خود درک، شعور و عقلانیت بالایی نشان میدهد.
از نظر ریشهشناسی، بخش دوم این کلمه یعنی «فهم» ریشه در زبان عربی دارد که در قرآن کریم نیز به صورت مشتقات آن (مانند آیه ۷۹ سوره انبیاء) به کار رفته است. با این حال، ترکیب «بافهم» ساختاری کاملاً فارسی دارد و در ادبیات روزمره و رسمی برای ستایش هوشمندی و کمال افراد استفاده میشود.
در ساختار زبان و ادبیات، کلماتی مانند فهیم، فهمیده و باادراک همخانواده و مترادفهای نزدیکی برای این واژه به شمار میروند. نقطهٔ مقابل این صفت، واژههایی چون بیفهم و نادان هستند که نشاندهندهٔ اهمیت درک و دانش در روابط اجتماعی و ارزیابی شخصیت افراد در فرهنگ ایرانی است.