یعنی چه
لاشخور سیاه یک ترکیب وصفی است. لاشخور به معنی مردهخوار و جانوری است که از جسد و مردار حیوانات دیگر تغذیه میکند. در پرندهشناسی، این نام به گونهای پرنده شکاری بسیار بزرگ اشاره دارد که نقشی کلیدی در پاکسازی طبیعت از عفونتها و بیماریها ایفا میکند. این واژه کاملاً کلاسیک و طبیعی است و نیازی به مثال دیجیتال ندارد.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت «لاشْخوُرِ سِیاه» است. واژه لاشخور از دو بخش «لاش/لاشه» و «خور» (بن مضارع خوردن) تشکیل شده و سیاه نیز اشاره به رنگ پرهای آن دارد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این پرنده با نامهای مترادفی چون دال سیاه، کرکس سیاه یا دژکاک نیز شناخته میشود؛ اما پاسخ دقیق برای عبارت ده حرفی، «لاشخور سیاه» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی و متون علمی پرندهشناسی، این پرنده با نام علمی Aegypius monachus شناخته میشود.
به عربی
در زبان عربی به تیره کرکسها «النسر» میگویند و لاشخور سیاه با صفت الاسود یا الرمادی توصیف میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی به این پرنده کارا آکبابا و در لهجههای محلی آذربایجان ایران به آن قارا قوزقون میگویند.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و ادبیات کلاسیک فارسی، لاشخور و کرکس به دلیل تغذیه از مردار، غالباً نماد شومی، پستی، طمعکاری و طول عمر زیاد هستند که در تقابل با مناعت طبع شاهین و عقاب قرار میگیرند. اما در اسطورههای ایران باستان و نگاه مدرن محیطزیستی، این پرنده نماد کارایی، نگهبانی از سلامت اکوسیستم و پاککنندگی طبیعت است.
جمعبندی و توضیح کامل لاشخور سیاه
لاشخور سیاه که در زبان علمی و رایج به آن دال سیاه یا کرکس سیاه نیز میگویند، یکی از بزرگترین پرندگان شکاری و مردهخوار جهان است. این پرنده با پر و بال قهوهای بسیار تیره مایل به سیاه، نقشی حیاتی در چرخه طبیعت دارد؛ چرا که با خوردن لاشه جانوران، از انتشار آلودگی، عفونت و بیماریهای واگیردار در حیات وحش جلوگیری میکند.
از نظر ریشهشناسی، نام این پرنده یک ترکیب وصفی فارسی است که از واژههای لاش (به معنی جسد) و خور (از مصدر خوردن) به همراه صفت سیاه تشکیل شده است. در ادبیات فارسی نگاهی دوگانه به این پرنده وجود دارد؛ در متون کلاسیک به دلیل مردهخواری مایه پستی و طمع تلخ قلمداد میشود، اما در زیستشناسی مدرن به عنوان فرشته نجات و پاککننده اکوسیستم ستایش میگردد.