یعنی چه
این واژه در زبان فارسی به هر نوع طعام یا شرابی اطلاق میشود که شخص پس از صرف غذا، مقداری از آن را در ظرف خود باقی گذاشته باشد. این واژه کاملاً کلاسیک و عمومی است و به عنوان یک صفت مفعولی مرکب برای توصیف غذای دستخورده و باقیمانده به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح حرف اول (پ)، سکون حرف دوم (س)، ضمه حرف سوم (خ) و سکون واو (و) به صورت «پَسخُورده» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی همچون «بازمانده غذا» یا «نیمخورده طعام»، واژهٔ ۷ حرفی «پس خورده» به عنوان پاسخ دقیق کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به باقیماندهٔ غذا که برای وعدههای بعدی نگهداری میشود از واژه Leftovers استفاده میکنند.
به عربی
در زبان عربی دقیقترین معادل برای واژه نیمخورده و پسخورده، کلمه «سُؤر» است که به باقیمانده آب یا غذای انسان و حیوان در ظرف گفته میشود.
به فارسی
این واژه یک ترکیب خالص پارسی از «پس» (به معنی عقب یا بعد) و «خورده» (صفت مفعولی از مصدر خوردن) است. از مترادفهای دقیق آن در زبان فارسی میتوان به نیمخورده، پسمانده و وازد اشاره کرد. متضادهای آن نیز شامل دستنخورده، پیشخورده و تمامخورده هستند.
جمعبندی و توضیح کامل پس خورده
واژهٔ «پسخورده» یکی از ترکیبات اصیل و کهن زبان فارسی است که به صورت صفت مفعولی مرکب ساخته شده است. این کلمه به طور دقیق به مقداری از غذا، خوراک یا نوشیدنی اشاره دارد که پس از خوردن و آشامیدنِ فرد، در ظرف باقی میماند و دیگر کاملاً پاک یا دستنخورده محسوب نمیشود.
در فرهنگهای معتبر لغت مانند دهخدا و عمید، برای این واژه مترادفهایی نظیر پسمانده، نیمخورده و وازد ذکر شده است. این اصطلاح در ادبیات عرفی و روزمره کاربرد فراوانی دارد و در زبانهای دیگر مانند انگلیسی با Leftovers و در عربی با سُؤر معادلسازی میشود.