یعنی چه
واژهٔ مبرا به معنای کسی یا چیزی است که از آلودگی، گناه، عیب، نقص یا تهمت پاک و منزه شده باشد. این کلمه زمانی به کار میرود که میخواهند بر بیگناهی، برائت یا عاری بودن کسی از یک صفت ناپسند تأکید کنند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه مُبَرّا (mobarra) است که از ریشهٔ عربی برائت گرفته شده و حرف «ر» در آن با تشدید خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمهٔ مبرا به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «پاک و منزه»، «بیگناه» یا «عاری از عیب» به کار میرود و دقیقاً دارای ۴ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، از واژههای متفاوتی استفاده میشود؛ برای بیگناهی از Innocent، برای تبرئه از اتهام از Exonerated و برای عاری بودن از یک ویژگی از Free from یا Exempt استفاده میکنند.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و اسم مفعول از ریشهٔ «ب - ر - ء» است. در زبان عربی نیز به همین معنای پاکدامن، بیتقصیر و دور از تهمت به کار میرود و در قرآن کریم نیز به صورت جمع (مُبَرَّءُون) استفاده شده است.
نماد چیست
واژهٔ مبرا در ادبیات و فرهنگ عامه نمادی از طهارت معنوی، بیگناهی مطلق و رهایی از بندِ اتهام و بدنامی است. این کلمه پیراستگی اخلاقی و اصالت ذات را تداعی میکند.
جمعبندی و توضیح کامل مبرا
واژهٔ «مبرا» یکی از کلمات پرکاربرد و اصیل در ادبیات رسمی و حقوقی زبان فارسی است که ریشه در زبان عربی دارد. این کلمه به عنوان اسم مفعول، به معنای کسی یا چیزی است که از هرگونه تهمت، گناه، عیب و نقص پاک و منزه شده باشد. کاربرد این واژه در متون کهن و اخلاقی، نشاندهندهٔ ارزش بالای پاکدامنی و اصالت ذات است.
در ادبیات روزمره و حل جدول، این واژهٔ ۴ حرفی معادل کلماتی چون «بری»، «منزه» و «پاک» قرار میگیرد. همچنین در قرآن کریم نیز با به کار رفتن صیغهٔ جمع آن، بر پیراستگی و بیگناهی افراد از اتهامات ناروا تأکید شده است. شناخت دقیق مفاهیم و همخانوادههای این کلمه مانند برائت و تبرئه، به درک بهتر متون حقوقی و ادبی کمک شایانی میکند.