یعنی چه
این واژه به عنوان قید تأکیدی در زبان فارسی به کار میرود و زمانی استفاده میشود که بخواهیم تطابق کامل، دقیق و بدون تغییر یک چیز را با اصل یا نمونهاش بیان کنیم.
تلفظ
تلفظ دقیق این واژه به صورت «بِعَیْنِهِ» است که از زبان عربی وارد فارسی شده و مصوتهای آن به صورت کسره روی ب، فتحه روی ع، سکون روی ی، کسره روی ن و کسره خفیف روی ه خوانده میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «عیناً یا بیکموکاست»، واژه ۵ حرفی «بعینه» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم این کلمه در زبان انگلیسی بسته به لحن متن میتوان از واژههای تأکیدی فوق استفاده کرد.
به عربی
در زبان عربی علاوه بر ترکیب «بِعَیْنِهِ»، از واژههای مترادفی مثل عینه و نفسه برای تأکید بر خودِ شیء یا شخص استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای روان و پرکاربرد این واژه در زبان فارسی امروزی شامل کلماتی چون دقیقاً، کاملاً، بیکموکاست و راستورست است که همان معنای همانندی مطلق را میرسانند.
نماد چیست
بعینه یک مفهوم انتزاعی، کیفی و دستوری برای تأکید بر شباهت کامل است؛ بنابراین نماد مادی، سنتی یا تصویر اسطورهای خاصی در فرهنگها به آن اختصاص داده نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل بعینه
واژه «بعینه» یک قید تأکیدی با ریشه عربی (مرکب از حرف جر «بِـ»، اسم «عَیْن» و ضمیر «ـه») است که به زبان فارسی وارد شده و به معنای «دقیقاً»، «عیناً» و «بیکموکاست» به کار میرود. این کلمه زمانی استفاده میشود که سخنور قصد دارد بر شباهت یا تطابق صددرصدی و بدون تغییر یک چیز با نمونه اصلی یا خودِ آن تأکید ورزد.
نکته واژهشناسی جالب این است که خودِ عبارت ترکیبی «بِعَیْنِهِ» با این ساختار در متن قرآن کریم نیامده است، هرچند ریشه آن یعنی «عین» بارها به معانی چشم یا چشمه استفاده شده و واژه «بَیِّنَة» نیز که ظاهری مشابه دارد، مفهومی کاملاً متفاوت (دلیل آشکار) دارد. در نهایت، این کلمه پنجحرفی در بازیهای فکری و جدول کلمات متقاطع به عنوان معادل دقیق کلماتی چون عینا یا اصالتا کاربرد دارد.